Witold Tumanowicz

Poseł Witold Tumanowicz (tekst niewygłoszony): Stanowisko Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projekt z druku nr 2240 przewiduje powołanie Wojewódzkich Zespołów Koordynacji do spraw polityki umiejętności jako realizację kamienia milowego w ramach zobowiązań unijnych. Samorządy województw mają przejąć odpowiedzialność za planowanie, koordynowanie i ocenę działań związanych z kształceniem zawodowym, szkoleniami i uczeniem się przez całe życie. Na pierwszy rzut oka brzmi to jak uporządkowanie systemu. W praktyce jednak tworzymy kolejną warstwę administracyjną - organ opiniodawczo-doradczy powoływany przez marszałka województwa na 5-letnią kadencję, finansowany z dotacji budżetowej w wysokości 12,8 min zł rocznie dla wszystkich województw. Jednocześnie likwidowane są Powiatowe Rady Rynku Pracy, które dotychczas opiniowały zasadność kształcenia w określonych zawodach na poziomie bliższym lokalnym przedsiębiorcom i szkołom. Zamiast decyzji bliżej powiatu, bliżej konkretnego zakładu pracy, przesuwamy kompetencje wyżej, na poziom województwa. To oznacza większe oddalenie od realnych, lokalnych potrzeb rynku. Projekt nie przewiduje też sztywnych terminów wydawania opinii przez Wojewódzkie Zespoły Koordynacji. W systemie edukacyjnym czas ma kluczowe znaczenie - brak jasnych ram może prowadzić do opóźnień w uruchamianiu kierunków kształcenia i dezorganizacji procesu edukacyjnego. Zespół ma być ciałem opiniodawczo-doradczym, a jego członkowie nie otrzymają wynagrodzenia, jedynie zwrot kosztów podróży. Pojawia się więc pytanie o realną skuteczność i odpowiedzialność tego organu - czy będzie to rzeczywiste centrum koordynacji, czy raczej kolejne forum dyskusyjne bez realnej mocy sprawczej. Polityka umiejętności powinna być elastyczna, szybka i maksymalnie zdecentralizowana. To przedsiębiorcy i szkoły techniczne najlepiej wiedzą, jakich kwalifikacji brakuje na lokalnym rynku. Tworzenie kolejnych zespołów i przenoszenie kompetencji na wyższy szczebel nie musi oznaczać większej skuteczności - często oznacza po prostu więcej biurokracji. Jeżeli chcemy realnie dopasować system kształcenia do potrzeb gospodarki, powinniśmy upraszczać struktury, a nie je rozbudowywać. Przebieg posiedzenia