Czesław Hoc

Szanowna Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! W medycynie jest takie słowo, które napawa lękiem i trwogą. To rak. I rzeczywiście w Polsce co roku 185 tys. obywateli słyszy wyrok albo słowo: rak. 100 tys. tych ludzi umiera co roku. Ale mamy też tarcze ochronne, czyli medycyna nie jest bezbronna. Mamy tarcze ochronne w postaci podwójnej. Pierwsza to jest wczesne rozpoznanie. W tym również się zawiera profilaktyka. Wyprzedzić raka, wcześniej rozpoznać, to mieć sukces w leczeniu, w terapii. Bo rak to nie wyrok. Drugą tarczą jest nadzieja, która czasami sprawia cuda, jeśli chodzi o kwestie choroby nowotworowej. W chorobach nowotworowych jest tak, że cierpienie ma wtedy sens, kiedy jest nadzieja. Dum spiro, spero, czyli: dopóki oddycham, mam nadzieję. Panie Ministrze! Pytania do pana, a jednocześnie poważne kwestie. Swoimi nieodpowiedzialnymi i dość szkodliwymi decyzjami niejednokrotnie opóźniacie to wczesne rozpoznanie i odbieracie nadzieję. Po pierwsze, w haniebnej liście grozy, gdzie oszczędzacie ponad 10 mld zł, decydujecie o tym, że ograniczacie specjalistyczną diagnostykę obrazową, a więc ograniczacie dostęp do tomografu komputerowego, do rezonansu magnetycznego czy też do pozytywnej tomografii emisyjnej, tzw. PET-a. A więc wyraźnie opóźniacie to wczesne rozpoznanie, które może gwarantować sukces w terapii raka. Po drugie, wydłużacie kolejki. Praktycznie przewracacie limity w kolejkach do ambulatoryjnej opieki specjalistycznej, a więc do endokrynologa, do... Przebieg posiedzenia