Pełna wypowiedź
3 min czytania · podświetlone fragmenty wybrał model jako kluczowe
Tak jest, dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Szanowni Obywatele! Stajemy dziś wobec wyzwania, które dotyczy każdego z nas - zarówno państwa, administracji publicznej, jak i zwykłych obywateli. W świecie, w którym coraz więcej spraw załatwiamy on-line, od edukacji, przez zdrowie, po bankowość, ochrona systemów cyfrowych i cyberbezpieczeństwo stają się jednym z fundamentów funkcjonowania współczesnego państwa. Właśnie dlatego rząd przedstawił projekt nowelizacji ustawy o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa ujęty w druku nr 1955. Celem tej ustawy jest wzmocnienie odporności Polski na zagrożenia cyfrowe. Codziennie pojawiają się nowe rodzaje ataków. Przed chwileczką pan minister, kiedy przedstawiał ten projekt, mówił o tym, że w zeszłym roku było ponad 100 tys. ataków, a w tym roku, jak do tej pory, jest ich ponad 200 tys. To bardzo jasno pokazuje, jak ta liczba ataków z roku na rok wzrasta. Oczywiście są to też włamania na konta, wycieki danych, a nawet, niestety, próby sparaliżowania infrastruktury krytycznej, takiej jak energetyka, transport czy ochrona zdrowia. Cyberbezpieczeństwo przestało być tylko i wyłącznie kwestią techniczną. To dzisiaj jeden z kluczowych elementów bezpieczeństwa państwa i bezpieczeństwa jego obywateli. Projekt tej ustawy zakłada przede wszystkim usprawnienie współpracy między instytucjami odpowiedzialnymi za cyberbezpieczeństwo. Do tej pory informacje o incydentach często przepływały zbyt wolno, a działania różnych podmiotów były nieskoordynowane. Nowe przepisy mają sprawić, że CSIRT-y, tzn. administracja rządowa, sektor prywatny i operatorzy usług kluczowych, będą działać szybciej, sprawniej i według jednolitych procedur. Drugim bardzo istotnym elementem jest nałożenie nowych obowiązków na firmy i podmioty, które świadczą usługi kluczowe dla funkcjonowania państwa, np. w energetyce, w ochronie zdrowia czy w telekomunikacji. To właśnie te obszary są obszarami, które są najczęściej atakowane i muszą spełniać wysokie wymagania w zakresie ochrony systemów. Projekt przewiduje obowiązek monitorowania zagrożeń, raportowania incydentów oraz współpracy z organami odpowiedzialnymi za cyberbezpieczeństwo w Polsce. Wicemarszałek Szymon Hołownia: Przepraszam na moment. Panie pośle, może pan podejść do mnie na moment? Adam, możesz podejść na moment? Proszę kontynuować. Poseł Łukasz Osmalak: Dzięki temu państwo ma mieć pełniejszy obraz sytuacji i możliwości szybkiej reakcji. Projekt ustawy wprowadza także rozwiązania, które pozwalają lepiej kontrolować dostawców technologii ICT. W praktyce oznacza to możliwość oceny, czy urządzenia, oprogramowanie lub usługi wykorzystywane przez kluczowe instytucje będą bezpieczne. Jeśli pojawi się ryzyko, że dany producent może zagrażać bezpieczeństwu państwa, przepisy dadzą możliwość ograniczenia lub całkowitego zakazu korzystania z tego typu rozwiązań. To ważne narzędzie, bo wiele państw na świecie zmaga się dziś z problemem tzw. wysokiego ryzyka dostawców technologii, czego przykłady widzimy choćby w sektorze telekomunikacyjnym. Nowelizacja wzmacnia również uprawnienia organów odpowiedzialnych za cyberbezpieczeństwo. Chodzi tutaj o możliwość wydawania decyzji, nakładania obowiązków i wymuszania pewnych działań, które mają zwiększyć bezpieczeństwo cyfrowe. Reakcja na zagrożenia musi być natychmiastowa. Nowe przepisy mają dać taki właśnie realny, praktyczny instrument działania. Na końcu warto podkreślić aspekt obywatelski. Silniejsze systemy cyberbezpieczeństwa to nie tylko ochrona administracji publicznej, ale przede wszystkim ochrona danych naszych obywateli, ich pieniędzy i prywatności. Ataki na szpitale, wycieki danych z urzędów czy fałszywe wiadomości kierowane do seniorów pokazują, jak bardzo potrzebujemy skutecznego systemu nadzoru nad cyberbezpieczeństwem. Projekt ustawy przedstawiony w druku nr 1955 nie jest jedynie zmianą techniczną, ale to bardzo ważny krok w stronę zwiększenia bezpieczeństwa państwa i jego obywateli. To odpowiedź na współczesne zagrożenia i wyzwania, z którymi muszą się mierzyć wszystkie kraje. W świecie, w którym cyberprzestrzeń stała się przestrzenią codziennego życia, musimy dbać o to, by była ona tak samo bezpieczna jak nasze ulice, szkoły czy urzędy. Dziękuję bardzo. Przebieg posiedzenia