Ignacy Niemczycki

(przewodnictwo Polski w Radzie Unii Europejskiej) wraz z komisyjnym projektem uchwały (druki nr 1748 i 1932). Sekretarz Stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Ignacy Niemczycki: Szanowny Panie Marszałku! Szanowne Panie Posłanki! Szanowni Panowie Posłowie! Dziękuję za możliwość przedstawienia informacji o polskiej prezydencji w Radzie UE. Korzystając z okazji, przede wszystkim chciałbym serdecznie podziękować wszystkim osobom z administracji rządowej, ale także samorządowej, które były zaangażowane w prezydencję. Dziękuję za dobrą współpracę partnerom i partnerkom z organizacji społeczeństwa obywatelskiego, z organizacji biznesowych i związkowych. Prezydencja w Radzie UE jest dla każdego państwa członkowskiego zadaniem wymagającym i odpowiedzialnym. Przejęliśmy prezydencję w szczególnym momencie, tuż po wyborach prezydenckich w USA i po ukształtowaniu się nowej Komisji Europejskiej. Sytuacja międzynarodowa nadal była skomplikowana. Prezydencja w Radzie nie daje dodatkowego prawa głosu, ale tworzy możliwość oddziaływania. Chcieliśmy wykorzystać prezydencję, aby zwiększyć zrozumienie u partnerów względem przedstawianych przez Polskę inicjatyw. Chcieliśmy pokazać polski punkt widzenia, nadal realizując wspólne cele europejskie. Podjęte w czasie polskiej prezydencji decyzje i wyznaczone kierunki działań zasadniczo zmieniły podejście Unii i określiły długofalową perspektywę, zwłaszcza w dziedzinie obronności. Wieloaspektowe bezpieczeństwo rozumiane nie tylko jako obrona przed zbrojną agresją, ale również jako stabilność wewnętrzna, bezpieczeństwo informacyjne, ekonomiczne, energetyczne, żywnościowe i zdrowotne stało się kluczowym tematem debaty w Unii. Do najważniejszych osiągnięć polskiej prezydencji należy, po pierwsze, przełożenie białej księgi w sprawie obronności europejskiej na decyzje i działania. Jednym z kluczowych filarów strategii gotowości całej UE stała się Tarcza Wschód. Dzięki prezydencji projekt ten uzyskał szerokie polityczne poparcie oraz wstępną zgodę na finansowanie z unijnych pieniędzy. Po drugie, polska prezydencja nadała niespotykane tempo pracom legislacyjnym nad instrumentem SAFE. SAFE zapewnia 150 mld euro w formie pożyczek gwarantowanych przez budżet UE. Porozumienie w sprawie SAFE sfinalizowaliśmy w rekordowe 71 dni, a do Polski ma trafić ponad 40 mld euro na wzmocnienie naszego bezpieczeństwa. To polski rząd i polski premier wzywali do tego, żeby Europa wzięła większą odpowiedzialność za własne bezpieczeństwo. To właśnie za polskiej prezydencji w tej sprawie w Unii dokonał się przełom. Unijne działania, zgodnie z oczekiwaniami partnerów z USA, wzmocnią europejski filar NATO. Chciałbym zwrócić państwa uwagę na reakcję Komisji Europejskiej na naruszenia polskiej przestrzeni powietrznej przez rosyjskie drony we wrześniu. Komisja z dnia na dzień wyszła z konkretnymi propozycjami działań, w tym stworzenia muru antydronowego. Takie propozycje nie byłyby możliwe, gdyby nie przełom, który dokonał się za i dzięki polskiej prezydencji. Po trzecie, polska prezydencja nieustannie wspierała Ukrainę oraz działała na rzecz osłabienia zdolności militarnych Rosji. Z sukcesem wynegocjowaliśmy 16. i 17. pakiet sankcji oraz rozpoczęliśmy pracę nad 18. Przedłużyliśmy także sankcje indywidualne. Po czwarte, w obszarze migracji podjęliśmy pracę dotyczącą przepisów o systemie powrotów nielegalnych migrantów, listy bezpiecznych krajów pochodzenia i koncepcji bezpiecznych krajów trzecich. Doprowadziliśmy do porozumienia z Parlamentem Europejskim w sprawie systemu entry/exit. Po piąte, akcentowaliśmy wagę odporności demokratycznej, w szczególności rolę społeczeństwa obywatelskiego. Aktywnie włączyliśmy Radę Unii Europejskiej w prace Komisji nad Europejską Tarczą Demokracji. Wyrazem naszego zaangażowania było przyjęcie konkluzji prezydencji w sprawie wzmocnienia odporności demokratycznej UE. Po szóste, priorytetem było wzmacnianie bezpieczeństwa ekonomicznego Unii. Prezydencja podjęła działania, które miały wspierać pracę Komisji nad strategią jednolitego rynku, zwłaszcza w obszarze usług. Wytyczyliśmy również kierunki działań uproszczeniowych w Unii. O nadaniu wysokiego priorytetu kwestii uproszczeń regulacyjnych świadczy tempo procedowania. Dyrektywa ˝stop-the-clock˝ została sfinalizowana w niecałe 2 miesiące. Dzięki niej firmy otrzymały dodatkowy czas na przygotowanie się do raportowania zrównoważonego rozwoju i należytej staranności. Po siódme, konsekwentnie działaliśmy na rzecz pełnego odejścia od importu rosyjskich surowców. Przyjęliśmy konkluzję prezydencji w sprawie bezpieczeństwa energetycznego, czym wnieśliśmy wkład w kształtowanie długofalowej strategii energetycznej UE. To dzięki polskiej prezydencji udało się przyjąć pakiet REPowerEU zakładający definitywne odejście od rosyjskich surowców. Z kolei dzięki zawarciu między Radą a Parlamentem Europejskim porozumienia w sprawie rozporządzenia o roli magazynów gazu przed sezonem zimowym zapewniliśmy bezpieczeństwo dostaw gazu na kolejne lata. Po ósme, prezydencja postawiła też na wzmocnienie pozycji rolników w łańcuchu dostaw żywności. Dzięki naszej determinacji Rada wypracowała stanowiska w sprawie dwóch projektów rozporządzeń w tym obszarze -dotyczącego walki z nieuczciwymi praktykami handlowymi w łańcuchu rolno-spożycznym oraz ukierunkowanej zmiany rozporządzenia o wspólnej organizacji rynków produktów rolnych. Przeprowadziliśmy debatę o całościowym wpływie porozumień handlowych na europejskich rolników. Doprowadziliśmy do wynegocjowania lepszych warunków handlu z Ukrainą i przyjęcia dodatkowego mechanizmu zabezpieczającego rolników w umowie z państwami Ameryki Łacińskiej. Po dziewiąte, osiągnęliśmy wyraźny sukces w obszarze bezpieczeństwa lekowego. Uzgodniliśmy wspólne stanowisko Rady w sprawie rewizji pakietu farmaceutycznego. Uwzględnia ono szereg rozwiązań mających na celu zwiększenie dostępności leków, wsparcie innowacji, szybsze wejście na rynek leków generycznych oraz lepsze zarządzanie ryzykiem niedoborów leków w Europie. Ta rewizja to reforma o kluczowym znaczeniu dla konkurencyjności europejskiego przemysłu farmaceutycznego. Po dziesiąte, zagraniczny program kulturalny polskiej prezydencji objął 214 wydarzeń zrealizowanych w 30 krajach i zaangażował ponad 1,2 tys. artystów i artystek. Podsumowując w liczbach, przyjęto 37 aktów prawnych oraz zawarto 18 porozumień między państwami członkowskimi, odbyły się 43 posiedzenia Rady Unii w Brukseli i Luksemburgu oraz 1783 spotkania grup roboczych. Prezydencja wymagała także pełnej mobilizacji administracyjnej, logistycznej i finansowej. W Polsce odbyły się 22 nieformalne rady ministrów Unii oraz blisko 320 spotkań urzędniczych. Przyznano 468 patronatów prezydencji. Nasz kraj odwiedziły dziesiątki tysięcy gości, a konkretnie 45 tys. osób uczestniczących w wydarzeniach prezydencji. O uzupełnienie tej informacji poproszę pana ministra Adama Szłapkę. Dziękuję bardzo. Przebieg posiedzenia