Witold Tumanowicz

Bardzo dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! Jakiś miesiąc temu mieliśmy tutaj debatę w sprawach bieżących, która dotyczyła Funduszu Medycznego i chorób rzadkich. Pamiętam, że posłowie wychodzili na mównicę i każdy opowiadał historie dotyczące znanych im przypadków osób, które na taką chorobę cierpią. Co więcej, jako posłowie doskonale wiemy, że takie rodziny się do nas zwracają. Tak naprawdę nie można abstrahować w tej debacie od meritum, od tego, co jest istotą funduszu, ideą, jaka stała za jego powołaniem. Pieniądze powinny być wykorzystywane właśnie na drogie terapie chorób rzadkich. Oczywiście, że nadwykonania, jeśli chodzi o leczenie dzieci, to problem, z którym NFZ musi się zmierzyć, tym bardziej że w NFZ generalnie brakuje pieniędzy. To nie jest sytuacja, o której wiemy od niedawna. To niestety jest sytuacja chroniczna, ale w tym momencie chcecie wykorzystać Fundusz Medyczny jak świnkę skarbonkę, tzn. pożyczyć stamtąd pieniądze teraz, a później, w kolejnych latach oddawać je poprzez zwiększone nakłady. Mimo wszystko jednak je zabieracie. Jeśli natomiast rzeczywiście brakuje wam funduszy, to w pierwszej kolejności powinniśmy przestać finansować potrzeby drugiego narodu. Jeśli rzeczywiście w tym momencie jesteśmy w stanie zabrać Funduszowi Medycznemu pieniądze przewidziane na drogie terapie zagraniczne i leczenie osób z chorobami rzadkimi, to moim zdaniem najpierw powinniśmy zabrać te pieniądze tym, którzy są tutaj opłacani, a nie płacą składek zdrowotnych. Wydaje mi się, że to byłoby naturalne, ale cóż... To, że konstrukcja samego funduszu nie jest dość dobra, co powodowało trudności w korzystaniu z pieniędzy z funduszu, nie oznacza, że odłożone pieniądze można tak po prostu sobie wziąć i przeznaczyć na bieżące potrzeby. Kluczowe w tym projekcie jest to, że Ministerstwo Zdrowia nie dokona wpłaty 4 mld zł na Fundusz Medyczny w tym roku. To jednak nic innego jak ograbienie pacjentów, którzy zostali zapewnieni, że Fundusz Medyczny będzie gwarancją dostępu do najdroższych terapii, także tych zagranicznych, których nie może opłacić NFZ. Chcę tu przypomnieć o tym, że za funduszem głosowali zarówno posłowie PiS-u, jak i Platformy, którzy chcieli, żeby te 4 mld zł wpłacać co roku. Pytam się: Co się zmieniło, jeśli chodzi o wasz postulat, skoro w tym momencie, w tym roku chcecie zabrać te pieniądze? Tak jak mówiłem na posiedzeniu Komisji Zdrowia, kto daje i zabiera, ten się w piekle poniewiera. Te pieniądze miały dawać nadzieję ludziom, którzy są chorzy. Planowanie funduszy tak, by mogli z nich efektywnie korzystać pacjenci z rzadkimi chorobami, których leczenie jest drogie, powinno być naszym wspólnym wyzwaniem. W tym projekcie istotne jest to, rzeczywiście to daje jakąś nadzieję, co zostało dodane dzisiaj w czasie prac komisji, czyli utworzenie subfunduszu chorób rzadkich u dzieci. To jest dobry krok, ale pojawia się pytanie: Jak on będzie działał w praktyce? Widzimy już, jakie są problemy z samym Funduszem Medycznym. Ostatecznie mam pewnego rodzaju obawę, że może wcale nie zadziałać tak, jak byśmy chcieli. Cierpiących na choroby rzadkie nie obchodzi to, z jakiego funduszu, z jakiej kupki będzie opłacane ich leczenie. Z nadzieją, że fundusz chorób rzadkich odegra jednak swoją potrzebną rolę, w tym momencie Konfederacja wstrzyma się od głosu. Dziękuję bardzo. Przebieg posiedzenia