Aleksandra Karolina Uznańska-Wiśniewska

oraz w Stuttgarcie dnia 3 kwietnia 2025 r. (druki nr 1796 i 1841). Poseł Sprawozdawca Aleksandra Karolina Uznańska-Wiśniewska: Pani Marszałek! Państwo Ministrowie! Wysoka Izbo! W imieniu Komisji Spraw Zagranicznych i Komisji Polityki Społecznej i Rodziny mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie dotyczące rządowego projektu ustawy z druku nr 1796 odnoszącego się do ratyfikacji porozumienia wykonawczego między rządem Rzeczypospolitej Polskiej a rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki, porozumienia do umowy między naszymi rządami o wzmocnionej współpracy obronnej dotyczącego zatrudniania lokalnych pracowników cywilnych. Dokument został podpisany w Warszawie dnia 20 lutego 2025 r. oraz w Stuttgarcie dnia 3 kwietnia 2025 r. Projekt ten został rozpatrzony na wspólnym posiedzeniu obu komisji 5 listopada br. Po przeprowadzeniu pierwszego czytania nie zgłoszono żadnych zastrzeżeń. Komisje jednogłośnie przyjęły stanowisko rekomendujące Wysokiemu Sejmowi uchwalenie projektu ustawy w brzmieniu przedstawionym w druku nr 1796, bez poprawek. Wysoka Izbo! Bez stabilnych warunków zatrudnienia nie zbudujemy stabilnego zaplecza operacyjnego dla wojsk sojuszniczych. W wymiarze praktycznym ustawa ta umożliwia legalne zatrudnienie lokalnych pracowników cywilnych, polskich pracowników, na terytorium RP przez siły zbrojne Stanów Zjednoczonych oraz organizacje wykonujące na ich rzecz wojskową działalność usługową działające jako pracodawcy. Zapewnia zgodne z polskim prawem poszanowanie standardów ochrony socjalnej, obowiązków pracowniczych, przejrzyste wypłaty wynagrodzeń, odprowadzenie podatków oraz należnych składek, w tym składek na ubezpieczenie społeczne, Fundusz Pracy czy Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Zakłada, że kwestie związane z zatrudnieniem, w tym relacje pracownicze, będą omawiane w ramach wspólnej komisji oraz podkomitetu do spraw pracy powołanych na mocy porozumienia wykonawczego. Ustawa nie generuje kosztów dla budżetu państwa i przynosi wymierne korzyści. Zwiększa transparentność współpracy, wzmacnia pozycję Polski jako odpowiedzialnego gracza i gospodarza oraz wspiera polski lokalny rynek pracy na terenach obecności wojsk amerykańskich. Wysoka Izbo! To porozumienie nie jest jedynie dokumentem technicznym. To kolejny krok na drodze pogłębiania strategicznych więzi między Polską a Stanami Zjednoczonymi. Więzi, które są istotnym filarem naszego bezpieczeństwa, partnerstwa i wspólnoty wartości. Ustawa potwierdza stabilność i przewidywalność relacji polsko-amerykańskich poprzez jasne uregulowanie mechanizmów współpracy. W wymiarze społecznym ustawa daje polskim pracownikom jasność zatrudnienia, pełną ochronę socjalną i stabilność w ramach współpracy sojuszniczej. Jednocześnie, co jest najistotniejsze w wymiarze politycznym, umacnia formalną architekturę stałej obecności wojsk amerykańskich w Polsce. Obecności, która z jednej strony odstrasza agresora, a z drugiej stabilizuje środowisko bezpieczeństwa w całym naszym regionie. Wysoka Izbo! 16 listopada ponownie byliśmy świadkami kolejnego aktu terroryzmu i perfidnej dywersji ze strony rosyjskich służb specjalnych, kolejnego ostrzeżenia, że Kreml nie zna granic własnej bezczelności. Gdy rosyjski imperializm znów usiłuje przepisywać dzieje Europy przemocą i terrorem, każdy akt prawny wzmacniający obronność państwa staje się aktem odpowiedzialności wobec przyszłych pokoleń, a nie jedynie procedurą legislacyjną. Filarem naszego bezpieczeństwa jest nie tylko zmodernizowana armia, ale również siła naszych sojuszy, zarówno w ramach Unii Europejskiej, jak i sojuszu ze Stanami Zjednoczonymi. To właśnie ich harmonizacja tworzy spójny system odstraszania i wspólnej odpowiedzialności, oparty na przekonaniu, że w historycznych momentach próby zarówno Stany Zjednoczone, jak i Europa będą stały po tej samej stronie historii. Dziś polska dyplomacja jest silna właśnie dlatego, że potrafi łączyć oba te wymiary: wymiar europejski i wymiar transatlantycki. Historia naszych relacji ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki to historia wspólnych ideałów i wspólnych bohaterów, od Tadeusza Kościuszki i Kazimierza Pułaskiego po współczesnych żołnierzy NATO, stojących dziś ramię w ramię i strzegących wschodniej granicy Sojuszu, naszej granicy. Dzisiejsze porozumienie jest kolejnym operacyjnym ogniwem łańcucha solidarności, który przez stulecia wzmacniał polską nadzieję i polską siłę. Wysoka Izbo! Polska polityka obronna potrzebuje jak najsilniejszych praktycznych narzędzi. Ta ustawa jest jednym z nich. W imieniu Komisji Spraw Zagranicznych oraz Komisji Polityki Społecznej i Rodziny proszę o poparcie projektu ustawy bez poprawek. Dziękuję. Przebieg posiedzenia