Wioletta Maria Kulpa

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Projekt przewiduje, że organizatorzy turystyki będą mogli korzystać z wielu gwarancji bankowych lub ubezpieczeniowych o niższej sumie jednostkowej, zamiast jednej wysokiej sumy gwarancyjnej. Środowiska branżowe obawiają się, że takie rozwiązanie może prowadzić do osłabienia ochrony klientów turystów, jeżeli poszczególne gwarancje nie będą wystarczające, lub będą trudne w egzekucji, w sytuacji upadłości organizatora. Obowiązki rejestracyjne i raportowania to nowe mechanizmy, ale też możliwe obciążenia. Mniejsze podmioty turystyczne wskazują, że nowe obowiązki mogą generować znaczne koszty administracyjne i ryzyko formalne. Jeśli chodzi o Turystyczny Fundusz Pomocowy, to środki funduszu oraz mechanizmy poręczeń są wystarczająco zabezpieczone, by nie przerzucić ryzyka na państwo lub konsumentów, szczególnie w przypadku dużych niewypłacalności organizatorów. W jaki zatem sposób projekt gwarantuje, że umożliwienie organizatorom turystyki korzystania z wielu gwarancji bankowych lub ubezpieczeniowych, zamiast jednej wysokiej, nie obniży faktycznej skuteczności ochrony klientów-turystów w razie upadłości organizatora? Jakie środki zostaną podjęte, aby mechanizm poręczeń i egzekucji należności w ramach Turystycznego Funduszu Pomocowego rzeczywiście działał skutecznie, a nie przerzucał ryzyka na konsumentów lub budżet państwa? Dziękuję bardzo. Przebieg posiedzenia