Jolanta Niezgodzka

Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Dziś rozpatrujemy projekt ustawy, który jest nie tylko zmianą w prawie, ale także wyraźnym i potrzebnym sygnałem, że państwo polskie stoi po stronie tych, którzy na co dzień narażają własne zdrowie i życie, by chronić innych. Mówimy o policjantach, strażakach, ratownikach medycznych, lekarzach, pielęgniarkach, ratownikach górskich i wodnych. Mówimy także o zwykłych obywatelach, którzy nie odwracają wzroku, kiedy komuś dzieje się krzywda, którzy reagują, ratują i bronią. To oni są bohaterami codzienności i to oni coraz częściej stają się ofiarami agresji. W ostatnich latach, zwłaszcza w ostatnich miesiącach, obserwujemy dramatyczny wzrost agresji wobec osób ratujących życie i wykonujących służbę publiczną. Tylko w ostatnich miesiącach słyszeliśmy o lekarzach zaatakowanych przez pacjentów, bo ktoś zbyt długo czekał w kolejce, bo nie dostał zwolnienia, bo był pod wpływem alkoholu, a jeden z lekarzy tragicznie zginął podczas dyżuru. Nie możemy pozostawać obojętni wobec takich wydarzeń, musimy reagować. Kiedy ktoś ratuje ludzkie życie, nie może się bać o własne. Ten projekt daje jasną odpowiedź: nie ma i nie będzie zgody na przemoc wobec tych, którzy niosą pomoc. Proponuje się w Kodeksie karnym zaostrzenie kary za naruszenie nietykalności cielesnej funkcjonariusza publicznego, ale także osoby pomagającej służbie publicznej albo interweniującej dla ochrony innych. Nowe przepisy obejmują nie tylko policjantów czy strażaków, ale także ratowników, lekarzy i pielęgniarki oraz obywateli, którzy podejmują interwencję w obronie życia, zdrowia i bezpieczeństwa publicznego. Projekt przewiduje też tryb ścigania na wniosek w przypadku naruszenia czci lub godności tych osób, bo atak słowny, poniżenie, groźba czy obelga w miejscu pracy to również forma przemocy, która nie może być bagatelizowana. W Kodeksie wykroczeń proponuje się zaostrzenie dolnej granicy grzywny w przypadku czynów chuligańskich lub popełnionych pod wpływem alkoholu w miejscach publicznych, w szpitalach czy urzędach. To ważny sygnał, że nie będzie tolerancji dla agresji w przestrzeni publicznej, w miejscach, gdzie ludzie oczekują pomocy i bezpieczeństwa. Ta ustawa to nie tylko katalog przepisów - to manifest odpowiedzialności państwa. Pokazujemy, że Polska nie pozostawi bez ochrony tych, którzy służą społeczeństwu i bronią innych. Bo jeżeli nie zareagujemy, jeżeli pozwolimy, by agresja wobec funkcjonariuszy, lekarzy czy obywateli reagujących na przemoc stawała się codziennością, to wzmocnimy obojętność. A obojętność wobec zła jest równie groźna jak samo zło. I nie chodzi tutaj o samą surowość dla surowości. Chodzi o to, żeby kara była odstraszająca i nieuchronna, żeby każdy, kto podnosi rękę na policjanta, ratownika czy lekarza, wiedział, że atakuje nie tylko człowieka, ale państwo i jego wartości. Bo atak na funkcjonariusza czy ratownika to w istocie atak na społeczny porządek i bezpieczeństwo nas wszystkich. Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Ten projekt to wyraźny sygnał, że priorytetem państwa będzie ochrona tych, którzy służą innym. Ta ustawa jest o szacunku - szacunku do munduru, do służby, do odwagi, ale też do zwykłej ludzkiej przyzwoitości. Klub Koalicji Obywatelskiej będzie oczywiście głosował za przedstawionym projektem. Przebieg posiedzenia