Pełna wypowiedź
1 min czytania · podświetlone fragmenty wybrał model jako kluczowe
Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Nie zgadzam się, by w tej Izbie pozwalać na antyukraińską narrację, podczas gdy nasi ukraińscy bracia i siostry walczą nie tylko o swoją wolność, ale także za naszą wolność i całej Europy. Jakim trzeba być człowiekiem, by odbierać pomoc ludziom, którzy uciekają ze swojej ojczyzny w obawie o swoje zdrowie i życie? A już szczególnie jak można być Polakiem i tak mówić, podczas gdy nasi rodacy tyle razy w historii jako uchodźcy wojenni dostawali schronienie od całego świata? Wyobrażacie sobie taką dyskusję w innych krajach o Polakach? Jakbyście się czuli, gdyby ktoś tak nadawał na uchodźców? Przecież pierwsi byście protestowali i mówili, że to skandal, gdyby to byli uchodźcy z Polski. Jak można jątrzyć i rozdrapywać historyczne rany, gdy Ukraina teraz, nie kilkadziesiąt lat temu, walczy z naszym wspólnym wrogiem, z Rosją? Dlatego aż do pełnego zwycięstwa niepodległej Ukrainy powinniśmy okazywać im żelazne wsparcie, a po wygranej wojnie usiądziemy do wspólnego stołu i omówimy trudne tematy. Niezmiennie chwała Ukrainie! Przebieg posiedzenia
- Dzwonek
- Oklaski
- emocjonalny28 kwietnia 2026 · pos. 56
„Niech ten przykład da do myślenia tym, którzy dzisiaj odmawiają wjazdu do bogatej Polski ludziom podobnie skrzywdzonym przez los. To powód do wstydu."
Apel o przyjmowanie uchodźców na przykładzie greckiej diaspory na Dolnym Śląsku.
- emocjonalny29 kwietnia 2026 · pos. 56
„Pierwsze, co zrobił Andrzej Poczobut po uwolnieniu, to spytał premiera Tuska, czy będzie mógł tam wrócić. 'Tylko ty decydujesz. Jesteś już wolnym człowiekiem' - usłyszał w odpowiedzi."
Refleksja nad dylematem Andrzeja Poczobuta, który po uwolnieniu rozważa powrót do Białorusi.
- neutralny