Jarosław Sachajko

Pani Minister! Wysoka Izbo! Dzisiaj rozpatrujemy projekt, który jest jednym z najważniejszych kroków w kierunku odbudowy wychowawczej roli polskiej szkoły. Nie mówimy tutaj o technicznej korekcie przepisów. Mówimy o cywilizacyjnym wyborze. Katolicyzm i chrześcijańskie wartości współtworzyły polską państwowość od chrztu Mieszka I. To właśnie Kościół był tym filarem, który w czasach rozbiorów i zaborów podtrzymywał ducha narodowego. To on organizował tajne komplety w czasie okupacji, a w okresie komunizmu stał się jedyną instytucją zdolną do obrony godności człowieka. Projekt, który dziś omawiamy, przywraca równowagę. Zajęcia z religii i etyki staną się obowiązkowe, ale jednocześnie pozostanie wybór, czy uczeń będzie uczęszczał na religię, na etykę czy na oba przedmioty. To jest bardzo ważny kompromis. Nie ma przymusu światopoglądowego. Jest natomiast zapewnienie przestrzeni do wychowywania młodzieży w duchu uniwersalnych wartości. Nauczanie religii katolickiej lub etyki ma także niezastąpioną funkcję wychowawczą. To na tych lekcjach uczymy o godności osoby ludzkiej, solidarności społecznej, odpowiedzialności, uczymy patriotyzmu, a także tego, że dobro i zło mają realne znaczenie. W czasach, w których młodzież spędza coraz więcej czasu w świecie wirtualnym, w czasach rosnącej przemocy rówieśniczej i kryzysu autorytetu nauczyciela, te zajęcia stają się jeszcze ważniejsze. Nie można też zapomnieć, że projekt wpisuje się w europejski standard. Nauczanie religii jest obowiązkowe w Austrii, na Malcie, w Niemczech, w Danii, a w wielu krajach jest to zagwarantowane konstytucyjnie. Szanowni Państwo! Ta ustawa to inwestycja w spójność społeczną, w budowanie wrażliwości moralnej i w przyszłość naszego kraju. To ustawa, która przypomina, że szkoła to miejsce nie tylko przekazywania wiedzy, ale także wychowywania młodych obywateli. Dlatego apeluję do Wysokiej Izby o poparcie tego projektu. Dziękuję. Przebieg posiedzenia