Jarosław Sachajko

Omawiany projekt to mała zmiana o dużym znaczeniu. Likwidujemy krajową nadregulację, która wymagała wykazywania znacznego spadku wartości przy łączeniu jednostek uczestnictwa. Ta ustawa zrównuje polskie regulacje z praktyką w Unii Europejskiej. Upraszczamy mechanikę działania funduszy i nie generujemy kosztów dla budżetu. To deregulacja sensowna, zmniejsza ona biurokrację, zwiększa elastyczność, a dla uczestnika jest ekonomicznie neutralna. Wartość jego oszczędności nie zmienia się. Zmienia się tylko nominalna liczba i cena jednostek. Dlaczego to jest potrzebne? Po pierwsze, konkurencyjność. Nasze fundusze powinny działać w ramach takich samych zasad jak w innych krajach Unii Europejskiej, bez lokalnych nadregulacji, które utrudniają porządkowanie klas jednostek czy dostosowanie ich do profilu strategii. Po drugie, precyzja operacyjna. Porządkowanie nominałów i granulatów wyceny pomaga uniknąć zbędnych zaokrągleń i ułatwia obsługę na platformach dystrybucyjnych. Po trzecie, brak skutków finansowych i mniej papierologii. To oszczędność czasu i kosztów po stronie funduszy i dystrybutorów, a więc pośrednio także po stronie klientów. Jednocześnie mówimy jasno: to nie jest zgoda na marketingowe sztuczki. Zmiana nominalnej ceny jednostki nie może być używana, aby sugerować lepszą stopę zwrotu. Wysoka Izbo! Ta korekta jest rozsądna i potrzebna. Pozwala rynkowi działać prościej i taniej, a przy właściwych bezpiecznikach wzmacnia zaufanie uczestników. Dziękuję. Przebieg posiedzenia