Paulina Matysiak

rocznicę urodzin (druki nr 1144 i 1182). Poseł Paulina Matysiak: Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Dzisiaj nie tylko upamiętniamy wielką polską poetkę Halinę Poświatowską, dzisiaj pochylamy też głowy przed odwagą kobiety, która przez całe swoje krótkie życie potrafiła pisać i żyć tak, jakby śmierci nie było. Bo czy to nie jest właśnie najbardziej ludzkie przesłanie jej poezji? Że ciało kruche, śmiertelne, niedoskonałe zasługuje na miłość. Że życie, nawet naznaczone chorobą i stratą, może być piękne. Że warto kochać pomimo wszystko i walczyć o swoje miejsce, także wtedy, gdy świat nie jest łaskawy. Halina Poświatowska nie miała w życiu lekko. Choroba serca towarzyszyła jej od dzieciństwa, ale nie powstrzymała jej ani przed edukacją, ani przed twórczością, ani przed miłością. Studiowała na prestiżowym amerykańskim uniwersytecie, bo ktoś kiedyś uznał, że warto jej pomóc. Wróciła do Polski, bo tęskniła. Pisała, jakby czas jej się kończył, bo właśnie tak było. Poświatowska nie tworzyła dla elit, pisała dla każdego i każdej z nas o tym, co w życiu najtrudniejsze i najprawdziwsze: o miłości, o samotności, o przemijaniu. I robiła to tak, że jej twórczość wciąż jest wydawana, czytana, śpiewana. Tylko garstce poetów udało się to co jej: zostać naprawdę blisko ludzi. Mam nadzieję, że duch Poświatowskiej, duch troski o wrażliwość, o kobiece głosy, o tych, którzy zmagają się z chorobą i niepewnością, nie zostanie tylko w tej sali na papierze, w słowach uchwały, ale że stanie się inspiracją także dla polityki bardziej ludzkiej, takiej, która patrzy sercem. I dzisiaj, drodzy państwo, w Ogólnopolskim Dniu Bibliotekarza i Bibliotek zachęcam wszystkich do sięgnięcia po jej twórczość, wypożyczenia tomiku jej poezji. Bardzo się cieszę, że ta uchwała powstała i że ja i koledzy, koleżanki z mojego koła poprzemy tę uchwałę. Dziękuję. Przebieg posiedzenia