Jarosław Sachajko

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Stoimy dziś wobec projektu ustawy, który, choć jest przedstawiany jako techniczna nowelizacja, niesie za sobą daleko idące konsekwencje dla gospodarowania mieniem wojskowym Rzeczypospolitej Polskiej, a także dla bezpieczeństwa naszego państwa. Dlatego musimy mówić otwarcie i z pełną odpowiedzialnością: ta ustawa w obecnym kształcie jest niebezpieczna i wymaga zdecydowanego sprzeciwu. Projekt daje Agencji Mienia Wojskowego prawo do zbywania lub nieodpłatnego przekazywania uzbrojenia, sprzętu wojskowego oraz tzw. produktów podwójnego zastosowania siłom zbrojnym państw obcych na podstawie samej decyzji ministra. Zadajmy sobie fundamentalne pytanie: Czy stać nas dzisiaj w tak niestabilnej sytuacji geopolitycznej na przekazywanie naszego sprzętu wojskowego bez żadnego mechanizmu parlamentarnej kontroli, bez realnego nadzoru, bez obowiązku uzasadniania interesu publicznego? Przecież to są zasoby wypracowane wysiłkiem całego społeczeństwa, nierzadko jest to sprzęt gromadzony przez dziesięciolecia. Oczywiście Polska ma zobowiązania sojusznicze. Wspieramy Ukrainę, uczestniczymy w misjach NATO, ale to nie może oznaczać nieograniczonego, niekontrolowanego rozdawnictwa uzbrojenia na podstawie decyzji podejmowanych za zamkniętymi drzwiami. Każda decyzja w tym zakresie powinna być przejrzysta, oparta na analizie interesu państwa i poprzedzona informacją dla Sejmu lub odpowiedniej komisji. Projekt rozszerza też zakres zadań agencji o działania promocyjne, organizację pokazów lotniczych i wydarzeń związanych z promocją Sił Zbrojnych. W warunkach deficytu sprzętu i potrzeby odbudowy zapasów czy naprawdę chcemy, by instytucja odpowiedzialna za gospodarowanie mieniem wojskowym zajmowała się PR-em i marketingiem? Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Ta ustawa nie tylko wymaga poprawek, ale i wymaga głębokiego przemyślenia. Państwo nie może lekką ręką rozdawać zasobów, które są zabezpieczeniem naszej niepodległości i siły. Musimy dbać o nasze zapasy, o nasz sprzęt, o nasze bezpieczeństwo. Dlatego apeluję do Wysokiej Izby: nie przyjmujmy tej ustawy w obecnym kształcie. Wprowadźmy jasne kryteria, mechanizmy kontroli i ochrony interesu publicznego. Nie możemy pozwolić sobie na błąd, zwłaszcza w sprawach tak fundamentalnych jak bezpieczeństwo narodowe. Dziękuję. Przebieg posiedzenia