Artur Szałabawka

Mowa o forsowanym pomyśle wyznaczania tzw. lasów społecznych wokół największych miast w Polsce. Ta decyzja to podręcznikowy przykład tworzenia sztucznych problemów tam, gdzie ich nie ma. Wprowadza ona chaos pojęciowy i organizacyjny w strukturach, które od dziesięcioleci funkcjonują wzorowo. Fakty kontra ideologia. Lasy są już wspólne: prawie 80% lasów w Polsce należy do Skarbu Państwa i jest zarządzanych przez Lasy Państwowe. Pełna dostępność: każdy obywatel Rzeczypospolitej ma dziś darmowy, nieograniczony i ustawowy wstęp do tych lasów. Brak barier: Polacy nie potrzebują nowych dekretów ani specjalnych certyfikatów, aby spacerować, biegać czy odpoczywać wśród natury. Skutki błędnych decyzji. Wprowadzanie kategorii lasów społecznych uderza bezpośrednio w polską gospodarkę leśną. Ograniczenie pozyskania surowca w tych rejonach zdestabilizuje lokalne rynki i uderzy w krajowy przemysł drzewny. Przemysł ten zatrudnia setki tysięcy pracowników i buduje nasze PKB. Pani minister próbuje wyważać otwarte drzwi. Zamiast realnej ochrony przyrody otrzymujemy czysty PR i paraliż decyzyjny. Lasy Państwowe od zawsze łączą funkcję przyrodniczą, gospodarczą i właśnie społeczną. Robią to w sposób zrównoważony. Podsumowanie. Apeluję do pani minister Hennig-Kloski o opamiętanie. Proszę o natychmiastowe zaprzestanie ideologicznych eksperymentów na żywym organizmie polskiej przyrody i gospodarki.