Paweł Sałek

Działania resortu powodują m.in., że wyłączenie lasów z użytkowania gospodarczego, czyli zaprzestanie pozyskania drewna, przy jednoczesnym braku zmiany ich statusu prawnego w ewidencji gruntów generuje asymetrię kosztowo-przychodową. Niesie to za sobą ryzyko finansowe, gdyż drzewostany starsze niż 40 lat, które zostaną wyłączone z użytkowania, powodują brak przychodów ze sprzedaży drewna i stanowią koszt stały, ponieważ tracą tzw. zwolnienie wiekowe. Wówczas podatek leśny wynosi równowartość pieniężną 0,22 m 3 drewna za 1 ha fizyczny rocznie. Nie jest więc podatkiem od posiadania czy majątkowym, ale jest w pewnym sensie ryczałtowym podatkiem dochodowym płaconym przez Lasy Państwowe. Zgodnie z ustawą o podatku leśnym istnieje bezwzględna trwałość podstawy opodatkowania. Zgodnie z art. 3 podatek płaci się od powierzchni ujętej w ewidencji gruntów i budynków. Zaniechanie gospodarki leśnej na danym obszarze nie zwalnia z podatku, dopóki grunt figuruje w ewidencji jako las. Ze względu na zaniechanie gospodarki leśnej następuje utrata przychodów przy pełnej stawce podatkowej. Przekroczenie przez drzewostan wyłączony z użytkowania 40. roku życia skutkuje powstaniem pełnego zobowiązania podatkowego przy zerowej rentowności tego obszaru. Pytanie brzmi: W jakiej wysokości Lasy Państwowe płacą podatek leśny za grunty bezprawnie pozbawione przymiotów produkcyjnych?