Jarosław Sachajko

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Nie mam wątpliwości, że pomoc rolnikom poszkodowanym przez powódź jest potrzebna. W projekcie znajdują się rozwiązania, które należy ocenić pozytywnie. Możliwość zamiany zniszczonych gruntów na grunty Skarbu Państwa, wykup ziemi, której nie da się już racjonalnie użytkować, czy wycena według stanu sprzed powodzi - to są dobre kierunki, ale trudno przejść do porządku dziennego nad jednym faktem. Od powodzi minęły prawie 2 lata - 2 lata niepewności dla rolników, 2 lata życia z ziemią, która nie przynosi dochodu, 2 lata oczekiwania na decyzje państwa, co dalej z ich gospodarstwami. Dlaczego rząd dopiero dzisiaj przedstawia rozwiązania, które powinny powstać kilka, kilkanaście miesięcy temu? Niestety projekt nadal pozostawia wiele znaków zapytania. Wszystko opiera się na długich procedurach administracyjnych prowadzonych przez starostów, opiniach rzeczoznawców, scaleniach i kolejnych decyzjach. Nie określono maksymalnych terminów zakończenia postępowań. Rolnicy nadal nie wiedzą, czy będą czekać pół roku, 2 lata czy jeszcze dłużej. Projekt nie daje również gwarancji, że grunt zamienny będzie położony w pobliżu gospodarstwa, będzie miał podobną jakość, dostęp do drogi czy odpowiednie warunki do prowadzenia produkcji. Na papierze wartość może być taka sama, ale w praktyce gospodarstwo może zostać rozbite i utracić swoją funkcjonalność. Poważne wątpliwości budzi także możliwość ingerencji w prawa właścicieli i dzierżawców gruntów objętych scaleniem. Nie można pomagać jednym rolnikom, tworząc jednocześnie nowe problemy dla innych. Ta ustawa powinna trafić do Sejmu 2 lata temu. Dzisiaj jest próba naprawienia wielomiesięcznych zaniedbań państwa. Poszkodowani przez powódź oczekiwali szybkiej pomocy i jasnych zasad, a otrzymują kolejną rozbudowaną procedurę administracyjną. Państwo powinno działać wtedy, gdy ludzie najbardziej tego potrzebują, a nie 2 lata po tragedii. Dziękuję. Przebieg posiedzenia