Czesław Mroczek

Szanowni Państwo! Wysoka Izbo! Można byłoby powiedzieć, że był czas, żeby przyzwyczaić się do oburzających wystąpień posła Macierewicza, ale nie ma zgody na przyzwyczajanie się

, dlatego że pan Macierewicz zarzuca tutaj nieprawne czy wręcz przestępcze działanie Policji, która wykonywała z poświęceniem swoje obowiązki, by zapewnić porządek publiczny i bezpieczeństwo uczestników zgromadzeń na Pl. Piłsudskiego. (Poseł Antoni Macierewicz: Kłamstwo!) Zaraz państwu opiszę, jakich czynów dopuścił się sam Antoni Macierewicz i w jakiej kategorii prawnej Kodeksu karnego one są rozważane. Natomiast myślę, że opinia publiczna w Polsce powinna się dowiedzieć, że 9 i 10 lipca br. w związku z katastrofą smoleńską na Pl. Piłsudskiego wokół pomnika smoleńskiego i pomnika Lecha Kaczyńskiego zorganizowanych było sześć zgromadzeń. Jedno cykliczne, organizowane przez środowisko PiS-u. Dwa, w trybie uproszczonym, zgromadzenia wspierające to zgromadzenie cykliczne. Jedno z tych zgromadzeń wspierających uczestników zgromadzenia cyklicznego organizowane było przez pana Antoniego Macierewicza. Jednocześnie organizowane były trzy zgromadzenia osób, które wyrażały odmienne poglądy. Zatem w podobnej przestrzeni czasowej, bo w zasadzie przez większość 10 lipca aż do 11 lipca, w tej samej przestrzeni czasowej i w tym samym miejscu mieliśmy organizowanych sześć zgromadzeń i jedne uroczystości organizowane przez Kancelarię Prezydenta, czyli siedem wydarzeń w tym samym miejscu. Policja na podstawie doświadczeń wynikających z przebiegu poprzednich tego typu zgromadzeń zabezpieczyła środki, by doprowadzić do zachowania porządku publicznego i bezpieczeństwa znajdujących się tam osób, dlatego że z poprzednich wydarzeń mieliśmy jasne dowody na to, że między uczestnikami dochodzi do utarczek, a nawet naruszania nietykalności cielesnej. Policja niestety jest angażowana od wielu lat i wielu miesięcy w tę akcję zapewnienia ładu i porządku w zakresie odbywających się tam zgromadzeń. Proszę państwa, już w godzinach wieczornych dnia wcześniejszego, czyli 9 lipca, uczestnicy zaczęli zajmować tam miejsca, próbując nie pozwolić zająć tych miejsc innym uczestnikom zgromadzenia. O godz. 20.50 przy pomniku prezydenta Lecha Kaczyńskiego złożony został wieniec, który oburzał uczestników tych zgromadzeń ze środowiska PiS-u, i wokół tego zaczęły się pierwsze zdarzenia, które wymagały interwencji Policji, a w szczególności naruszały one prawo. W szczególności organizator zgromadzenia przed pomnikiem Lecha Kaczyńskiego, tego zgromadzenia wspierającego zgromadzenie cykliczne, czyli związanego ze środowiskiem PiS-u, przed rozpoczęciem swojego zgromadzenia, próbując zabrać tabliczkę oraz wieniec złożony wcześniej, naruszył nietykalność cielesną funkcjonariusza Policji. Proszę państwa, organizator zgromadzenia. (Poseł Antoni Macierewicz: To nieprawda.) Wobec mężczyzny użyto środków przymusu bezpośredniego w postaci siły fizycznej oraz kajdanek założonych na ręce trzymane z tyłu. Mężczyzna zatem nie mógł wykonywać dalej funkcji przewodniczącego zgromadzenia. Tę funkcję próbował przejąć Antoni Macierewicz, który był przewodniczącym zgromadzenia przed pomnikiem smoleńskim. (Poseł Antoni Macierewicz: Przejąłem go z prawem...) Wicemarszałek Piotr Zgorzelski: Panie pośle Macierewicz, miał pan dodatkowe 30 sekund, aby zakończyć swoją wypowiedź. Bardzo proszę umożliwić wypowiedź ministrowi. Sekretarz Stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji Czesław Mroczek: Pan Antoni Macierewicz, jak powiadam, próbował przejąć tę funkcję i sam, podczas wykonywania przez funkcjonariusza czynności służbowych, popchnął tego funkcjonariusza w klatkę piersiową oraz szarpał za rękę, tym samym naruszając jego nietykalność cielesną. (Poseł Antoni Macierewicz: Ale po co on kłamie?) Ponadto kierował pod adresem policjanta wypowiedzi o charakterze obraźliwym i ośmieszającym. (Poseł Maria Małgorzata Janyska: Jest nagrane wszystko.) Jest to analizowane pod kątem dyspozycji z art. 222 Kodeksu karnego i art. 226 Kodeksu karnego. Czynności w tym zakresie trwają. A więc ten, który dzisiaj tutaj, z tej mównicy zarzuca przestępcze działanie Policji, sam dopuszczał się rażącego naruszenia prawa, być może przestępstwa.