Stanisław Bukowiec

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szanowni Państwo! Dzisiaj rozpoczynamy najważniejszą od 16 lat reformę publicznego transportu zbiorowego w Polsce. To będzie prawdziwa rewolucja w podejściu do walki z wykluczeniem komunikacyjnym. Do Sejmu trafia projekt ustawy, który ma jeden nadrzędny cel: zapewnić mieszkańcom realny dostęp do komunikacji publicznej, niezależnie od tego, czy mieszkają w dużym mieście, małym miasteczku czy na wsi. Nie możemy zaakceptować sytuacji, w której blisko 10 mln Polaków ma utrudniony dojazd do pracy, szkoły, lekarza czy urzędu. To nie jest wyłącznie problem transportowy. To problem rozwoju, bezpieczeństwa i równych szans. Państwo ma obowiązek zapewnić obywatelom dostęp do podstawowych usług publicznych, a transport jest jednym z ich fundamentów. Dlatego odchodzimy od modelu, w którym dostępność komunikacji zależała wyłącznie od lokalnych decyzji i możliwości finansowych poszczególnych samorządów. Budujemy system, który gwarantuje mieszkańcom minimalny poziom dostępności transportu publicznego w całym kraju. Pierwszy raz w historii wprowadzamy ogólnopolski standard dostępności transportu publicznego. Oznacza to co najmniej cztery pary połączeń w dni robocze i dwie pary połączeń w dni wolne, połączeń między stolicami województw, powiatami i gminami. To jasna deklaracja, że miejsce zamieszkania nie może decydować o możliwościach życiowych obywateli. Projekt nie powstał za biurkiem. Jest efektem szerokich konsultacji z samorządami, organizatorami transportu i środowiskiem naukowym. Opiera się na pierwszym w historii kompleksowym badaniu skali wykluczenia komunikacyjnego w Polsce, które pokazało jednoznacznie, że mimo dotychczasowych działań problem nadal dotyka blisko 30% mieszkańców kraju. Reforma zmienia nie tylko przepisy, ale przede wszystkim sposób myślenia o organizacji transportu. Wprowadzamy rolę wojewódzkiego integratora transportu, który będzie odpowiadał za stworzenie spójnej sieci połączeń autobusowych i kolejowych. Chcemy, aby pasażer przestał myśleć o różnych środkach transportu jako odrębnych systemach, a zaczął korzystać z jednego, dobrze skoordynowanego transportu publicznego. Jednocześnie dajemy samorządom nowe narzędzia. Umożliwiamy organizowanie transportu na żądanie tam, gdzie regularne linie nie są ekonomicznie uzasadnione. Rozszerzamy również możliwości wsparcia mniejszych miast oraz wzmacniamy integrację transportu autobusowego i kolejowego. Stawiamy także na wygodę pasażerów. Wprowadzamy obowiązek udostępniania cyfrowych rozkładów jazdy i lepszy standard przewozów. Za tą reformą idą konkretne pieniądze. Zwiększyliśmy budżet funduszu z 800 mln do 1200 mln zł. Zmieniamy również jego nazwę na Fundusz przeciwdziałania wykluczeniu transportowemu, ponieważ właśnie temu celowi ma służyć zapewnienie mieszkańcom realnego dostępu do transportu. Szanowni Państwo! Naszym celem jest likwidacja białych plam komunikacyjnych i stworzenie systemu, który będzie trwały, przewidywalny i sprawiedliwy. To reforma, która nie jest odpowiedzią na potrzeby jednej kadencji, ale inwestycją w rozwój Polski na kolejne lata. Dziękuję bardzo.