Szymon Giżyński

˝Przegląd˝ w 1. numerze z czerwca br. piórem Roberta Walenciaka zachwyca się skutkami już podpisanych przez premiera Tuska traktatów o wzmocnionej współpracy, przyjaźni i partnerstwie w dziedzinie bezpieczeństwa i obronności między Polską oraz Francją i Wielką Brytanią. Redaktor Walenciak chwali przy tym delikatność i subtelność dyplomacji brytyjskiej oraz francuskiej w zakresie doboru miejsc, gdzie rzeczone traktaty zostały podpisane. We Francji - w Nancy, gdzie weteran i ofiara admiracji francusko-polskich król Polski i książę Lotaryngii Stanisław Leszczyński dożywał swoich dni, jak twierdzi Ludwik Stomma, w oparach miłości francuskiej. Nie mniej subtelnie postąpili Brytyjczycy, podpisując układ z Polską w Norfolk, gdzie stacjonowały polskie dywizjony myśliskie w czasie bitwy o Anglię. Współcześni Brytyjczycy dali Polakom szansę, by wspólnie uczcić pamięć Winstona Churchilla - notariusza układów w Teheranie, Jałcie i Poczdamie, lokujących Polskę w sowieckiej paszczy. Te dwie umowy Polski: z Francją i Wielką Brytanią ma niebawem zwieńczyć ta trzecia, najważniejsza dla rządu Donalda Tuska - z Niemcami. Ciekawe, jaką lokalizację wspólnego z Tuskiem składania podpisów wymyśli kanclerz Merz. Może Wilczy Szaniec pod Kętrzynem, by wykazać, jak Niemcy dzielnie walczyli z Hitlerem. O co chodzi Macronowi, Merzowi, Starmerowi i Tuskowi w tej demonstracyjnie antyamerykańskiej grze? Stawka jest bardzo wysoka. Celem tej rozgrywki jest powrót do - od stuleci praktykowanej - osi europejskiej geopolityki, która od wiek wieków i na wieki wieków ma łączyć Berlin z Moskwą. Interes Niemiec jest tu oczywisty. A Francji i Brytanii? Takoż. Zawsze przecież można coś uszczknąć i przehandlować, np. Polskę. Koniec części pierwszej i nieostatniej. Dziękuję.