Adam Gomoła

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Wstępuję tutaj przed państwem nie tylko jako poseł na Sejm RP, ale także jako mieszkaniec ziemi opolskiej, powiatu, który również został objęty stanem wyjątkowym w 2024 r. Zaledwie kilkanaście miesięcy temu, we wrześniu 2024 r., przez południowo-zachodnią Polskę przetoczył się taki kataklizm, jakiego nie widzieliśmy od niemal trzech dekad. Wielka woda w mgnieniu oka zniszczyła dorobek życia dziesiątek tysięcy Polek i Polaków. Zerwane mosty, zalane szkoły, zrujnowane domy, zniszczone lokalne biznesy - tak wyglądał krajobraz po bezwzględnej bitwie z żywiołem, który nie oszczędzał nikogo. Dziś, patrząc z perspektywy czasu i debatując nad tą niezwykle potrzebną ustawą, musimy przede wszystkim oddać hołd temu, co działo się w tamtych tragicznych dniach. Chcę z tego miejsca w imieniu Klubu Parlamentarnego Polska 2050 wyrazić najgłębszy szacunek i podziw dla heroizmu osób walczących ze skutkami powodzi. Strażacy państwowej i ochotniczej straży pożarnej, żołnierze Wojska Polskiego i Wojsk Obrony Terytorialnej, policjanci, ratownicy oraz tysiące zwykłych mieszkańców, wszyscy ramię w ramię, w błocie i po kolana w lodowatej wodzie układali worki z piaskiem, by uratować każdą ulicę i każdego sąsiada. To był test odwagi, który nasze społeczeństwo zdało celująco. Obok tego bohaterstwa na wałach, tam na miejscu, byliśmy też świadkami czegoś równie wielkiego. Przez nasz kraj przetoczyła się niewyobrażalna fala solidarności. Polacy po raz kolejny udowodnili, że w momentach największej próby potrafią zjednoczyć się ponad wszelkimi podziałami. Miliony złotych zebranych w ogólnopolskich zbiórkach na odbudowę zniszczonych domów, setki konwojów płynących z każdego zakątka kraju - ta oddolna mobilizacja pokazała prawdziwe, wielkie serce Polski. Jako koalicja rządząca od pierwszego dnia powodzi powiedzieliśmy jasno: państwo polskie bezwzględnie stoi po stronie poszkodowanych. Skończyliśmy z polityką pustych gestów i zrzucaniem odpowiedzialności, a przeszliśmy do konkretów, by realnie chronić bezpieczeństwo i godność ofiar kataklizmu. Nasz rząd podszedł do tej tragedii z pełną determinacją, jeśli chodzi o finanse, i zabezpieczył w budżecie państwa łącznie aż 23 mld zł na szeroko pojętą odbudowę infrastruktury i bezpośrednią pomoc mieszkańcom. Każda poszkodowana rodzina mogła liczyć na natychmiastowe doraźne wsparcie w postaci 10 tys. zł, wypłacane niemal od ręki, a na gruntowny remont lub całkowitą odbudowę zniszczonych domów zabezpieczyliśmy bezzwrotne dotacje sięgające kwoty 200 tys. zł oraz do 100 tys. zł na budynki gospodarcze. Co więcej, dzięki skutecznym negocjacjom w Brukseli przekierowaliśmy rekordowe 5 mld euro z funduszy europejskich, które dziś realnie pracują na terenach dotkniętych żywiołem, finansując naprawę kluczowej infrastruktury, której skala zniszczeń przekraczała możliwości budżetów lokalnych. Wysoka Izbo! Proces powrotu do normalności to nie jest sprint, ale maraton. Doskonale wiemy, jak wygląda rzeczywistość. Bardzo często brakuje rąk do pracy, materiałów budowlanych, a niezbędne ekspertyzy zajmują czas. Wiele poszkodowanych rodzin, w tym te obdarowane przez ludzi dobrej woli, z obiektywnych przyczyn nie zdążyło przeznaczyć środków ze zbiórek na odbudowę swoich domów do końca 2025 r. Projektowana ustawa, o którą dziś zabiegamy, wydłużająca do końca tego roku zwolnienie z podatku od spadku i darowizn dla środków przeznaczonych na odbudowę, to dowód na to, że państwo potrafi być i mądre, i elastyczne. Nie pozwolimy, by opóźnienia inwestycyjne, niezależne od ofiar, skutkowały uderzeniem w nie machiną urzędniczą. Przedłużenie tego zwolnienia to wyraz naszego twardego politycznego zobowiązania.