Jarosław Sachajko

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Ten projekt przedstawia się jako techniczne uporządkowanie zasad działania zespołów poselskich i parlamentarnych, ale w rzeczywistości to bardzo niebezpieczna zmiana, bo pod pozorem porządkowania procedur wprowadza się polityczną kontrolę nad jedną z najbardziej elastycznych form aktywności posłów. Zespoły poselskie i parlamentarne są potrzebne właśnie dlatego, że pozwalają reagować szybko, ponad podziałami, często w sprawach, które nie przebijają się przez oficjalny porządek prac Sejmu. To w zespołach spotykają się posłowie różnych klubów, eksperci, organizacje społeczne, rolnicy, przedsiębiorcy, pacjenci, samorządowcy i obywatele. To tam można nagłośnić problemy, o których większość sejmowa nie chce słyszeć. A co proponuje się w tym projekcie? Że zgodę na utworzenie zespołu będzie wyrażać marszałek Sejmu. To jest sedno sprawy. Nie chodzi tylko o formalności. Chodzi o to, że polityczny organ dostaje narzędzie do decydowania, czy posłowie mogą zorganizować się wokół określonego tematu. Jeszcze bardziej niepokojące są przesłanki odmowy. Nazwa, cel albo działalność zespołu nie mogą naruszać godności i powagi Sejmu. Brzmi pięknie, ale to są pojęcia nieostre, ocenne i bardzo łatwe do politycznego wykorzystania. Dzisiaj ktoś uzna, że niewygodną nazwą narusza się powagę Sejmu. Jutro ktoś uzna, że niewygodny temat narusza powagę Sejmu. Pojutrze okaże się, że samo zadawanie trudnych pytań jest niewygodne i niepoważne. To nie jest ochrona powagi Sejmu. Powaga Sejmu polega na wolności debaty, kontroli władzy i możliwości reprezentowania obywateli, także wtedy, gdy większości sejmowej jest to nie na rękę