Jarosław Sachajko

Popieram projekt z druku nr 1899, bo to jest proste, racjonalne i proobywatelskie uporządkowanie podatku od czynności cywilnoprawnych. Dzisiaj państwo i obywatele tracą czas oraz pieniądze na rozliczanie podatku od drobnych codziennych transakcji, szczególnie na rynku rzeczy używanych i przy niewielkich pożyczkach prywatnych. Projekt podnosi limit zwolnienia z PCC z 1 tys. zł do 5 tys. zł w przypadku zarówno sprzedaży rzeczy ruchomych, jak i pożyczek w relacjach innych niż najbliższa rodzina. To jest zmiana, która ograniczy biurokrację bez naruszania fundamentów systemu podatkowego. Po pierwsze, mniej formalności, mniej strachu i mniej pułapek podatkowych. Obywatel kupuje używany sprzęt, narzędzia, rower czy komputer i, zamiast zajmować się życiem, ma pamiętać o PCC w formularzach i terminach. Podniesienie progu do 5 tys. zł sprawia, że państwo przestaje ścigać zwykłe, typowe transakcje, a aparat skarbowy może skupić się na sprawach naprawdę istotnych. W uzasadnieniu wprost wskazano, że dotychczasowy próg 1 tys. zł nie był zmieniany od wejścia w życie ustawy w 2001 r., czyli od 25 lat, a realia cenowe i dochodowe w Polsce są dziś zupełnie inne. Po drugie, porządek i zdrowy rozsądek w relacjach między ludźmi. Drobne pożyczki prywatne, na zasadzie: pożycz mi na naprawę auta, na kaucję, na sprzęt do pracy w normalnym państwie nie powinny być obciążone niepotrzebną papierologią, jeśli mówimy o kwotach niewielkich. Projekt wyrównuje limit zwolnienia do 5 tys. zł także w tym obszarze, co upraszcza prawo i zmniejsza liczbę błędów nie z powodu złej woli, tylko z powodu niejasności i niedopatrzenia. Po trzecie, mniej kosztów administracyjnych, więcej efektywności. W realnym świecie egzekwowanie PCC od tysięcy drobnych transakcji generuje koszty po stronie urzędów i podatników: wezwania, wyjaśnienia, korekty, czas pracy. Projekt redukuje ten szum w systemie. To jest klasyczny przykład sytuacji, w której uproszczenie przynosi korzyść obu stronom, obywatelom i administracji. Wysoka Izbo! Oczywiście trzeba uczciwie pamiętać o skutkach fiskalnych dla samorządu, bo PCC jest ich dochodem, ale w dyskusji komisji należy rozstrzygnąć przede wszystkim jedną zasadę: Czy państwo ma prawo utrzymywać progi i obowiązki sprzed ponad 2 dekad, udając, że ceny i życie codzienne stoją w miejscu? Ten projekt przywraca proporcje. Nie likwiduje PCC, tylko przesuwa granicę na poziom odpowiadający współczesnym realiom, tak aby podatek nie zmieniał się w masową pułapkę dla uczciwych ludzi kupujących używane rzeczy czy biorących drobne pożyczki. Dlatego ten projekt popieram i wnoszę o dalsze procedowanie nad nim.