Iwona Maria Kozłowska

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Projekt ustawy, nad którym procedujemy, przyznający zadośćuczynienie ofiarom przestępstw popełnionych na tle narodowościowym, religijnym lub rasowym w latach 1945-1946 zasługuje przede wszystkim na spokojne rozpatrzenie i debatę bez emocji. Chciałabym przypomnieć: emocje są zawsze bardzo złym doradcą, szczególnie w tej sprawie. Szanowni Państwo! Oczywiście nikt i nic nie wróci życia ofiarom bestialstwa, nie przywróci rodzinom ich bliskich. Natomiast nasuwa się pytanie, czy zaproponowana kwota zadośćuczynienia jest wystarczająca. (Poruszenie na sali) Nie chciałabym odwoływać się do tego, jakie kwoty zostały przyznane rodzinom ofiar smoleńskich. Żadne pieniądze nie wynagrodzą doznanych krzywd, niewyobrażalnego cierpienia. Według danych IPN osób uprawnionych, wnioskodawców, jest tylko 100.