Czesław Mroczek

Szanowna Pani Marszałek! Szanowni Państwo! Słusznie państwo podkreślaliście, że to ważna debata w niezwykle ważnym dniu, w dniu wizyty prezydenta Ukrainy w Polsce. Proszę państwa, chcę podziękować za większość głosów tu wypowiedzianych, bo one wskazują na jednolite rozumienie polskiej racji stanu i tego, czym jest pomoc dla uchodźców wojennych. Odniosę się później do tych nielicznych głosów, które nie rozumieją obu tych kwestii, kierując się jedynie własnym interesem partyjnym. Proszę państwa, dzisiaj w państwa debacie w szczególności, bo ja ograniczałem się do materii sprawozdania, odnosimy się do dwóch kwestii. Po pierwsze, do pomocy dla państwa ukraińskiego i narodu ukraińskiego w ich heroicznej walce o niepodległość, o wolność, o życie, o fizyczne życie. Drugi aspekt tej dzisiejszej debaty to pomoc, pomoc ukraińskim uchodźcom wojennym. Jeżeli chodzi o pierwszą sprawę, pomocy dla państwa ukraińskiego, to podzielam głosy, które tutaj padły, i będę to postulował, by ten wysiłek państwowy... Z prywatnym będzie trudniej. Ten wysiłek pomocy prywatnej dla państwa, nie tylko dla uchodźców, ale także dla państwa, przekazywanie sprzętu walczącym, wspieranie państwa też przecież do dzisiaj ma miejsce. Ale tak, będziemy próbowali podsumować działania państwa polskiego w tym wymiarze. Proszę też pamiętać o tym, że przekazywanie uzbrojenia i sprzętu wojskowego na rzecz Ukrainy to nie była tylko donacja, dlatego że Polska odzyskiwała czy otrzymywała rekompensatę za przekazywany sprzęt ze środków Unii Europejskiej, z Europejskiego Instrumentu na rzecz Pokoju, czyli za te czołgi, które przekazywaliśmy, otrzymywaliśmy środki finansowe z Unii Europejskiej. Poważna kwota została Polsce do tej pory niewypłacona z uwagi na sprzeciw co do realizacji tych zadań z tego funduszu. A więc można powiedzieć, że to jest kwota kilku miliardów złotych, której nie mamy z uwagi na stanowisko węgierskie. Ale proszę państwa, to, co wydarzyło się w 24 lutego 2022 r. i w dniach następnych, to niespotykana wcześniej jedność państw Zachodu, Europy Zachodniej, Stanów Zjednoczonych, Ameryki w próbie odrzucenia barbarzyńskiej wojny z Europy. Nie tylko państwa regionu Europy Środkowej i Wschodniej, lecz także cała Europa, wszystkie te państwa zjednoczyły się w ramach grupy wspierającej Ukrainę w ich obronie. I w większości trwa to do dzisiaj. Oni rozumieli, Portugalczycy, Holendrzy, że trzeba się tej agresji przeciwstawić. Trzeba wesprzeć Ukrainę, bo jak padnie Ukraina, to kolejne państwa będą zagrożone. Kto powinien to najlepiej rozumieć? Portugalczycy czy my, którzy graniczymy bezpośrednio z Ukrainą?