Jarosław Sachajko

Dziękuję bardzo. Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Debatujemy dziś nad projektem, który ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa i godności obywateli Unii Europejskiej znajdujących się w trudnej sytuacji za granicą. Celem tej nowelizacji jest implementacja przepisów unijnych dotyczących tymczasowych dokumentów podróży i w tym sensie jest to projekt potrzebny i oczekiwany. Ustawa ułatwia życie obywatelom. Osoby, które straciły paszport i dowód osobisty podczas pobytu w państwie trzecim, będą mogły szybciej i sprawniej wrócić do domu. Ustandaryzowana procedura, jednolity wzór dokumentu, krótsze terminy i możliwość działania przez każdy konsulat państwa członkowskiego to konkretne rozwiązania na rzecz pomocy człowiekowi, który znalazł się w kryzysie daleko od własnego kraju. Za obranie tego kierunku należy bardzo pochwalić. Z drugiej strony jako ustawodawcy musimy dbać nie tylko o szybkość, lecz także o bezpieczeństwo. Tymczasowy dokument podróży, choć z natury tymczasowy, jednak jest oficjalnym dokumentem podróży. Wydawanie go bez potwierdzenia danych osobowych przez państwo obywatelskie, nawet w sytuacjach wyjątkowych, budzi poważne pytania o możliwość nadużyć. Ustawa nie wskazuje także, w jaki sposób będą chronione dane osobowe, czy będą przechowywane, kto będzie miał do nich dostęp ani czy przewidziano szyfrowanie czy zabezpieczenie systemowe. W dobie cyberzagrożeń i nieustannej presji na systemy elektroniczne są to kwestie bardzo ważne. Wreszcie należy zapytać, czy konsulaty mają wystarczające zasoby, aby tę ustawę wdrożyć. Nowe obowiązki, nowe procedury, nowe blankiety. Wszystko wymaga środków, szkoleń i wsparcia technicznego. Podsumowując: to jest ustawa, która służy ludziom, realizuje zobowiązania międzynarodowe Polski i porządkuje ważny aspekt działania służby konsularnej. Dziękuję bardzo.