Teresa Pamuła

Przez lata byliśmy karmieni słowem ˝bandy˝, traktowano ich jako zwykłych bandytów, którzy zasłużyli na taki los, jaki ich spotkał. Śp. prezydent Lech Kaczyński, korzystając ze swojego konstytucyjnego uprawnienia do inicjatywy ustawodawczej, w 2010 r. złożył na ręce marszałka Sejmu projekt ustawy o ustanowieniu Narodowego Dnia Pamięci ˝Żołnierzy Wyklętych˝ jako święta państwowego, które będzie obchodzone w dniu 1 marca każdego roku, poświęcone pamięci żołnierzy antykomunistycznego i niepodległościowego podziemia. Dnia 3 lutego 2011 r. Sejm uchwalił ustawę o ustanowieniu dnia 1 marca Narodowym Dniem Pamięci ˝Żołnierzy Wyklętych˝. Uzasadnienie dołączone do projektu ustawy głosiło, że ustanowienie święta ˝jest wyrazem hołdu dla żołnierzy drugiej konspiracji za świadectwo męstwa, niezłomnej postawy patriotycznej i przywiązania do tradycji patriotycznych, za krew przelaną w obronie Ojczyzny˝. Bardzo wielu żołnierzy wyklętych zostało aresztowanych i poddanych bestialskiemu śledztwu, a potem w sfingowanych procesach sądowych skazanych na karę śmierci lub długoletnie więzienie. Część została wywieziona w głąb Związku Radzieckiego i nigdy już stamtąd nie powróciła. Miejsca pochówków wielu z nich do dziś pozostają nieznane. Przez szeregi powojennego podziemia niepodległościowego i antykomunistycznego w Polsce przewinęło się ok. 120 tys. osób. Ponad 20 tys. żołnierzy wyklętych zginęło w walce