Maria Koc

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Jedną z pierwszych decyzji w dziedzinie edukacji, jakie ogłosiła nowa pani minister Barbara Nowacka, była zapowiedź likwidacji jednej godziny religii w szkołach, niewliczanie oceny z religii do średniej ocen oraz rekomendacja przesunięcia lekcji religii na pierwszą lub ostatnią lekcję w celu zniechęcenia młodzieży do uczestniczenia w tych zajęciach. Biorąc pod uwagę zapowiedzi środowiska politycznego pani minister z czasu kampanii wyborczej o całkowitym wyprowadzeniu nauki religii ze szkół, można się domyślać, że plany nowej pani minister edukacji to dopiero początek krucjaty koalicji rządzącej, jej walki z religią w szkołach i nie tylko. Decyzja pani minister wywołała wielkie poruszenie w społeczeństwie. Wielu Polakom przypomniały się czasy PRL, kiedy komuniści walczyli z każdym przejawem religijności w sferze publicznej, także z nauczaniem religii. Te lekcje na mocy ustawy z 1961 r., ustawy przyjętej przez komunistów, którzy w tamtym czasie bardzo walczyli z Kościołem, zostały wyrzucone ze szkół i odbywały się w prywatnych domach, w małych salkach katechetycznych, na plebaniach, byle nie w miejscu, które w naturalny sposób jest dostosowane do nauczania dzieci i młodzieży. Ale mamy XXI w., warto więc rozejrzeć się wokół, zainteresować się. jak wygląda nauka religii w innych krajach europejskich. W zdecydowanej większości państw europejskich nauczanie religii odbywa się w ramach systemu oświaty publicznej. Przyjęty w Polsce przed laty model nauczania tej dziedziny jest bardzo bliski temu, jaki obowiązuje w zdecydowanej większości krajów europejskich. Pojawiające się w debacie publicznej próby ograniczenia lub całkowitego usunięcia nauczania religii ze szkół pozostają w jawnej sprzeczności z tradycją dominującą w przestrzeni europejskiej.