Piotr Adamowicz

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Premierze! Pytanie o politykę historyczną pańskiego gabinetu. Po 2015 r. obóz PiS zdecydowanie zintensyfikował politykę historyczną, którą należy zdefiniować jako pisanie historii na nowo. Pisanie historii na nowo to nie tylko apologia żołnierzy wyklętych, wieńce na grobach żołnierzy Brygady Świętokrzyskiej czy osławiony podręcznik do HiT-u. To również setki milionów pompowanych w przeróżne słuszne historycznie projekty. Miało w tym ważny udział Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Nie mamy tu czasu na szczegółowe wyliczenia, dlatego przywołam dwa przykłady polityki historycznej? la PiS z pańskiego, panie premierze, i mego Gdańska: przejęcie Muzeum II Wojny Światowej, zmiana wystawy stałej, wreszcie nacjonalizacja należącej do miasta części Westerplatte. Skoro nie dało się przejąć Europejskiego Centrum Solidarności, to w 2018 r. obcięto dotację dla ECS o 3 mln zł, a następnie wraz z zaprzyjaźnioną