Klaudia Jachira

Wow. Jeszcze chwilka, panie marszałku, obniżę mównicę. (Poruszenie na sali) Nie byłoby mnie widać, jakby na to nie patrzeć. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Na podstawie tego, co dzieje się od ponad 4 lat za naszą wschodnią granicą, ale także po najnowszym konflikcie w Zatoce Perskiej widać, że nie ma już bezpiecznych krajów, a wojna może rozlać się na wiele państw. W ciągu jednego dnia mekka turystyczna, jaką był Dubaj, stała się śmiertelną pułapką. Nawet Grenlandia nie może już czuć się bezpiecznie. Dlatego tak ważna jest ochrona ludności i obrona cywilna, tym bardziej że w tej materii mamy, uważam, jako cała klasa polityczna dekady zaniechań, i to być może nawet z naiwnie dobrych pobudek, bo jako ludzkość uwierzyliśmy, że wojna to przeszłość i historia. No, niestety. Dlatego oczywiście to dobrze, że nadrabiamy te zaniedbania, zapóźnienia. Także ta ustawa jest, uważam, jednym z działań, które mają przeciwdziałać tym zapóźnieniom. Natomiast chciałabym w ramach tej dyskusji zapytać, czy w związku z tymi zmianami wystarczająco korzystamy z doświadczenia państw objętych obecnie konfliktem. Czy, myśląc o szkoleniu mieszkanek i mieszkańców, uczeniu społeczeństwa odporności na wypadek konfliktu, współpracujemy z państwami, które są w tej materii dużo bardziej doświadczone? Myślę, że warto. Przebieg posiedzenia