Piotr Polak

Wierzcie mi, że zostanę spokojna do ostatniej chwili. Mój ostatni obowiązek względem Polski i was to umrzeć dzielnie. Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Cytowane słowa to słowa z ostatniego listu Krystyny Wituskiej z dnia 26 czerwca 1944 r., napisanego na kilka godzin przed wykonaniem wyroku śmierci w hitlerowskim więzieniu w Halle. (Poseł Szymon Giżyński: Niemieckim.) List ten dotarł do rodziców już po jej śmierci. Krystyna Wituska zginęła męczeńską śmiercią, ścięta toporem w wieku 24 lat. Zginęła dlatego, że jako polska patriotka w Warszawie od 1941 r. w konspiracyjnym Związku Walki Zbrojnej, a potem w Armii Krajowej czynnie walczyła z niemieckim okupantem pod pseudonimem Kasia. Aresztowana została 15 października 1942 r., a następnie osadzono ją w więzieniach na Pawiaku, a później w Alei Szucha. Po brutalnym śledztwie wywieziono ją do Berlina. 19 kwietnia 1943 r. niemiecki sąd wojenny skazał ją na śmierć przez ścięcie toporem. Wyrok wykonano 26 czerwca 1944 r. Ciało zostało pochowane w zbiorowej mogile na cmentarzu w Halle. 27 lutego tego roku w Szkole Podstawowej w Zygrach w gminie Zadzim uroczyście odsłonięto tablicę upamiętniającą bohaterską polską patriotkę, która urodziła się w gminie Zadzim w 1920 r., w Małyniu, gdzie do wybuchu II wojny światowej mieszkała. Przez 25 lat nieistniejąca już dziś szkoła podstawowa w Małyniu nosiła jej szlachetne imię. 26 marca 2010 r. Krystyna Wituska została po śmierci odznaczona przez prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Cześć i chwała bohaterskiej Krystynie Wituskiej! Niech pamięć o niej pozostanie na zawsze w nas i w naszych sercach. (Poseł Łukasz Kmita: Cześć i chwała! Brawo!) Przebieg posiedzenia