Arkadiusz Marchewka

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Na wstępie chcę powiedzieć, że Ministerstwo Infrastruktury pozytywnie opiniuje projekt poselski, który został przedłożony Wysokiej Izbie. Przede wszystkim chcę państwu powiedzieć, że ten projekt ustawy o zmianie ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków oraz niektórych innych ustaw oparty jest na rozwiązaniach, które są zawarte w rządowym projekcie ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Zwracamy uwagę na to, że jest to oczywiście odpowiedź na weto prezydenta w tym zakresie. Mówiąc wprost, przedłożony projekt w znacznym stopniu odpowiada na zastrzeżenia, które zostały podniesione w uzasadnieniu do weta prezydenta wobec pierwotnego projektu ustawy. W tym projekcie oczywiście jest zapewniony dobór odpowiednich środków krajowych, adekwatnych do spełniania celu tej dyrektywy, przy uwzględnieniu realiów systemu BIM. W szczególności należy zwrócić uwagę na to, że ten projekt eliminuje nadmierne obowiązki w zakresie przeprowadzania oceny ryzyka w wewnętrznym systemie wodociągowym, które są nakładane na wspólnoty i spółdzielnie mieszkaniowe oraz jednostki samorządu terytorialnego. Obowiązki te zostały ograniczone wyłącznie do właścicieli lub zarządców obiektów priorytetowych, a za takie obiekty uznaje się np. szkoły czy szpitale. Tym samym projekt ogranicza potencjalne obciążenia administracyjne i finansowe tych podmiotów. Tutaj należy zwrócić uwagę również na to, że projekt znosi obowiązki nakładane na dostawców wody w zakresie powoływania wielodyscyplinarnego zespołu do przeprowadzania ocen ryzyka w obszarze zasilania ujęcia wody i systemie zaopatrzenia w wodę, ale równocześnie ten projekt poszerza grono osób uprawnionych do przeprowadzania oceny ryzyka w wewnętrznym systemie wodociągowym, co oczywiście ma na celu dostosowanie do możliwości organizacyjnych i finansowych podmiotów, które uczestniczą w całym łańcuchu dostaw wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi. Podsumowując: wprowadzone w poselskim projekcie ustawy zmiany mają na celu zachowanie wysokiego poziomu bezpieczeństwa wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi przy jednoczesnym racjonalnym ograniczeniu obowiązków administracyjnych i skutków finansowych po stronie podmiotów, które są objęte tą regulacją. Odpowiem teraz na pytania, które zostały zadane przed chwilą. Pani poseł Lidia Czechak z klubu Prawo i Sprawiedliwość pytała, dlaczego ta dyrektywa jest wdrażana tak późno i dlaczego nasz rząd robi to dopiero teraz. Pani poseł, termin wdrożenia tej dyrektywy to był 12 stycznia 2023 r. Nie muszę państwu przypominać, kto był wówczas za to odpowiedzialny. (Poseł Marcin Skonieczka: PiS.) W związku z tym, że dyrektywa nie została wdrożona do 12 stycznia 2023 r., na Polskę nakładane są kary. Te kary to 16 tys. euro dziennie, co sprawia, że suma nałożonych na Polskę kar wynosi już 18 mln euro. Pan poseł Tumanowicz pytał o badania kontrolne, które mogą być przeprowadzane w ramach tych działań prewencyjnie. Tutaj należy zwrócić oczywiście uwagę, że te badania kontrolne mogą wykonywać dostawcy wody wcześniej, zanim zostanie wprowadzony monitoring przez inspekcję sanitarną, więc oczywiście jest taka możliwość, że dostawcy wody będą przeprowadzać takie badania na bieżąco, po to, aby zapobiegać nieprawidłowościom i ewentualnym krytycznym następstwom nieralizowania takiego monitoringu. Pani posłanka Paluch pytała, ile wyniosą koszty wdrażania dyrektywy przez jednostki samorządu terytorialnego. To zostało wskazane w ramach konsultacji społecznych, które były oczywiście prowadzone również z przedstawicielami samorządu terytorialnego. Wskazano, że roczne koszty realizacji obowiązków wynikających z tego projektu to suma 168 mln zł. W związku z tym w projekcie ustawy został zapewniony odpowiedni limit wydatków z podziałem na kolejne lata w okresie 10-letnim, który to limit w sumie wynosi ponad 1,7 mld zł. W imieniu Ministerstwa Infrastruktury chcę państwu powiedzieć, że pozytywnie opiniujemy poselski projekt ustawy. Dziękuję. Przebieg posiedzenia