Pełna wypowiedź
2 min czytania · podświetlone fragmenty wybrał model jako kluczowe
Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Projekt ustawy jest raczej niewielki, ale mocno porządkujący kwestie właściwości sądów w rozstrzyganiu wycinka spraw z zakresu polityki antykorupcyjnej. Chodzi o sprawy dotyczące łapownictwa czynnego i biernego z udziałem urzędników wykonujących swoje obowiązki w państwie obcym lub w instytucji międzynarodowej. Polski porządek prawny, polski Kodeks karny objął tą penalizacją tego typu działania ponad 25 lat temu, zmieniając stosownie art. 228 i 229 Kodeksu karnego, czyli przepisy dotyczące formy łapownictwa czynnego i formy tzw. biernej tego przestępstwa. Objął penalizacją także właśnie działania z udziałem osób czy urzędników wykonujących swoje funkcje w państwie obcym lub też w organizacji międzynarodowej. To też była forma realizacji, ratyfikacji konwencji OECD z 1997 r. o zwalczaniu przekupstwa zagranicznych funkcjonariuszy publicznych w transakcjach międzynarodowych. Z rekomendacji tej samej organizacji, z którą Polska się absolutnie zgodziła, wypływa postulat, aby wszystkie tego typu przestępstwa były rozstrzygane na poziomie sądów okręgowych, a nie tak jak jest to obecnie. Mianowicie teraz te sprawy są rozstrzygane na poziomie sądów rejonowych, w przeciwieństwie do innych przestępstw o charakterze korupcyjnym, które są rozstrzygane na poziomie sądów okręgowych. Być może wydaje się, że jest to niewielka zmiana, która de facto skupia się na zmianie art. 25 Kodeksu postępowania karnego, rozszerzając kognicję sądów okręgowych o wszystkie czyny wynikające z art. 228 i 229 Kodeksu karnego. Ale zmiana ta funkcjonalnie jest niezwykle istotna, bo tak jak wspomniałem, nie tylko dopełni to wymogi wynikające z przepisów konwencji z 1997 r., ale także usprawni przeprowadzanie postępowań związanych ze ściganiem transgranicznych czynów. To właśnie sądy okręgowe są bardziej przygotowane organizacyjnie, ale także, co by nie było, merytorycznie do rozstrzygania tych spraw, które najczęściej wiążą się z analizą przepisów państwa obcego, bardzo często z wykonywaniem zadań z zakresu międzynarodowej pomocy prawnej, wykonywaniem czynności związanych z europejskimi nakazami. Stąd też ten ostatni mały wycinek przestępstw korupcyjnych powinien zostać przekazany, co rekomendujemy, do właściwości sądów okręgowych. Dopełniając tylko przedstawienie tego projektu, warto nadmienić, że tych spraw w Polsce jest zdecydowanie bardzo mało. To jest wręcz promil z całości postępowań, które są przeprowadzane na podstawie tych dwóch przepisów: art. 228 i 229. Stąd też zmiana ta nie wpłynie w żaden sposób organizacyjny na funkcjonowanie sądów okręgowych. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Jeżeli będą pytania, to oczywiście jestem tutaj do dyspozycji Wysokiej Izby, ale mam nadzieję, że ta propozycja nie będzie wzbudzała większych wątpliwości i zostanie zgodnie przyjęta. Dziękuję. Przebieg posiedzenia