Witold Tumanowicz

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Na wstępie chciałbym serdecznie podziękować wszystkim pracownikom Kancelarii Sejmu, którzy na co dzień obsługują nasze zespoły parlamentarne, bo naprawdę jest to ogrom pracy, który muszą wykonać. Z własnego doświadczenia wiem, że na tych pracowników można naprawdę zawsze liczyć, są gotowi do pomocy przy organizacji posiedzeń zespołów, odpowiadają na pytania posłów, a ich wsparcie jest naprawdę nieocenione. To właśnie oni powinni być w pierwszej kolejności uwzględniani przy planowaniu zasobów i organizacji pracy zespołów parlamentarnych. Natomiast ten projekt w swoim założeniu ma formalnie porządkować przepisy dotyczące tworzenia i funkcjonowania zespołów poselskich, senackich i parlamentarnych. Byłoby to całkiem zrozumiałe, gdyby nie przepisy art. 18 dodawanego do ustawy, które wskazują, że warunki organizacyjno-techniczne funkcjonowania zespołów określają odpowiednio Prezydium Sejmu albo Prezydium Senatu. Choć sformowanie to wydaje się neutralne, daje ono Prezydium pełną uznaniowość, co w praktyce może prowadzić do blokowania powstawania zespołów lub ograniczenia ich swobody działania, np. ze względów ideologicznych. Zresztą tutaj bardzo wprost zostało powiedziane, że celem tych przepisów jest ograniczenie liczby tych zespołów, więc jakaś część tych zespołów, jak rozumiem, będzie musiała zostać skasowana. Co więcej, wskazywanie wprost w uzasadnieniu na konstytucyjne przepisy dopuszczające ograniczenie prawa do zrzeszania się posłów sugeruje, że ustawodawca rozważa możliwość takich ograniczeń w praktyce. Zresztą wypowiedzi licznych osób właśnie do tego się sprowadzają: że te przepisy mają ograniczyć posłom możliwość zrzeszania się w tych zespołach. Na ten moment funkcjonuje ok. 300 zespołów parlamentarnych, a liczba pracowników kancelarii do ich obsługi rzeczywiście jest ograniczona. W praktyce oznacza to, że dodanie nowych kompetencji Prezydium może prowadzić do faktycznego ograniczenia działalności zespołów niezależnie od ich formalnego prawa do powstawania. W tym wszystkim musimy myśleć zarówno o pracownikach Kancelarii Sejmu, jak i, tak naprawdę, o konstytucyjnym prawie do zrzeszania się. Oczywiście pracownicy, ich codzienny wysiłek i zaangażowanie są nieocenione - i to chcę naprawdę podkreślić. Niejednokrotnie padła już tutaj nazwa zespołu, który chyba stał się jednym z najbardziej popularnych zespołów parlamentarnych, czyli Parlamentarny Zespół ds. Obrony Polskiego Tatara i Prawa do Spożywania Mięsa, którego jestem członkiem. Powiem tak: nazwa jest przewrotna. Oczywiście jest ona po to, żeby wzbudzać zainteresowanie, ale jednocześnie mówi o bardzo poważnym problemie, tzn. o problemie polegającym na tym, że są różnego rodzaju środowiska, także bardzo wpływowe, które chciałyby ograniczyć spożycie mięsa. Co więcej, chciałyby to zrobić biurokratycznie, prawnie, często nakładając dodatkowe ograniczenia bądź też podatki. W Europie Zachodniej widzimy dokładnie tę tendencję do tego, aby rzeczywiście wprowadzić to ograniczenie do spożywania mięsa, więc ten temat naprawdę jest, po pierwsze, ważny, po drugie, istotny, a po trzecie, chcielibyśmy móc właśnie w ramach takiego zespołu to nagłaśniać. Nawet jeśli komuś nie podoba się nazwa, nawet jeśli uważa ją za śmieszną, to jednak mimo wszystko trzeba powiedzieć, że mówimy o sprawach naprawdę poważnych i nikt nie powinien w tym zakresie, a szczególnie Prezydium, ograniczać prawa posłom do tego, aby prezentowali swoje poglądy. Natomiast jestem przekonany o tym, że komfort pracy pracowników Kancelarii Sejmu i odpowiednie zasoby powinny być uwzględniane przy wdrażaniu nowych regulacji, aby mogli oni nadal skutecznie wspierać funkcjonowanie wszystkich zespołów parlamentarnych. Mam jednak obawy co do tego, czy te przepisy rzeczywiście nie ograniczą wprost zespołów w taki sposób, że część z nich zupełnie uznaniowo zostanie wykreślona z listy tylko dlatego, że nie podoba się obecnemu Prezydium. Niestety nie możemy poprzeć tej ustawy. Dziękuję bardzo. Przebieg posiedzenia