Konrad Frysztak

Bardzo dziękuję, panie marszałku. Szanowni Państwo! Wysoka Izbo! Debata nad ustawą o Karcie Rodziny Mundurowej to nie jest jedynie dyskusja o systemie ulg czy preferencji. To debata o tym, jak państwo polskie postrzega i powinno postrzegać służbę publiczną, jak wywiązuje się ze swojej odpowiedzialności wobec tych, którzy każdego dnia dbają o nasze wspólne bezpieczeństwo. Służba w formacjach mundurowych i w Wojsku Polskim ma charakter szczególny. Wymaga pełnej dyspozycyjności, gotowości do poświęceń oraz do ponoszenia ryzyka, którego nie da się porównać z tym, które występuje w przypadku innych zawodów. Taka postawa jest szczególnie ważna teraz, kiedy mierzymy się z nowymi wyzwaniami wynikającymi nie tylko z wojny w Ukrainie, nie tylko z kwestii działalności grup przestępczych, ale przede wszystkim z niestabilnych czasów, w których przyszło nam żyć, i miejsca, w którym żyjemy - mówiąc wprost: tej destabilizacji wprowadzanej przez Federację Rosyjską. Ten ciężar służby nie spoczywa wyłącznie na barkach funkcjonariuszy i żołnierzy. To bardzo ważne, żeby to podkreślić, bo w równym stopniu ten ciężar służby, szanowni państwo, dźwigają rodziny funkcjonariuszy i żołnierzy. One żyją w ciągłym napięciu, mierzą się z nieobecnościami swoich bliskich oraz niepewnością co do ich powrotu. Ustawa o Karcie Rodziny Mundurowej jest próbą systemowej odpowiedzi na te realne problemy. Jest to wyraźny sygnał, że państwo polskie nie może jedynie wymagać, ale musi także wspierać. Wyrazem tego wsparcia jest ustawa, której właśnie przeprowadzamy pierwsze czytanie. Wierzę, że te proponowane rozwiązania uda nam się wspólnie wypracować i przyjąć, ponad politycznymi podziałami, tak jak udało się je wypracować w przypadku ustawy o obronie Ojczyzny oraz ustawy o ochronie ludności i obronie cywilnej. Proponowane rozwiązania to pakiet ułatwień w zakresie dostępu do usług publicznych, do usług związanych z kulturą, ze sportem, ale i do usług transportowych. To nie są przywileje, to forma uznania szczególnego charakteru służby i element sprawiedliwości społecznej. Szanowni Państwo! Ten projekt ma również wymiar polityczny. Pokazuje wizję państwa, które inwestuje w bezpieczeństwo nie tylko poprzez zakup sprzętu, nie tylko poprzez wytwarzanie infrastruktury obronnej czy służącej funkcjonariuszom, ale przede wszystkim poprzez ludzi i ich rodziny, poprzez to, co w kwestii naszego bezpieczeństwa jest najważniejsze. Za naszym bezpieczeństwem, za każdym dyżurem, każdą służbą stoi konkretny człowiek i stoi rodzina tego człowieka. W czasach rosnących zagrożeń i niestabilności takie podejście nie jest luksusem, ale wręcz koniecznością. Wyrażenie poparcia dla tej ustawy to test naszej odpowiedzialności jako posłów, a w konsekwencji również senatorów czy parlamentarzystów, i to dowód na to, że będziemy potrafili myśleć długofalowo. To również poświadczenie tego, że potrafimy stawać po stronie tych, którzy służą Rzeczypospolitej Polskiej. To dowód na to, że część tej sali jest w stanie odpowiedzieć na przedłożenie przygotowane przez posłanki i posłów koalicji 15 października, a nie tylko zasłaniać się frazesem: murem za polskim mundurem. Jeżeli chcemy budować silne i wiarygodne państwo, musimy jasno pokazać: służba mundurowa jest nie tylko wymagająca, ale również doceniana, także poprzez realne wsparcie dla rodzin. Bardzo dziękuję, panie marszałku. Głos przekazuję mojemu koledze, wnioskodawcy, posłowi Grzybowi. Przebieg posiedzenia