Witold Tumanowicz

Mam nadzieję, że szybko wróci. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W ostatnim czasie przedstawiciele środowiska warsztatów terapii zajęciowej skierowali apel o naprawę systemu finansowania i funkcjonowania warsztatów. Od lat sygnalizują oni poważne problemy: niedostateczne finansowanie, rosnące koszty utrzymania oraz niskie wynagrodzenia kadry, co zagraża dalszemu funkcjonowaniu WTZ-etów i skuteczności rehabilitacji osób z niespełnosprawnościami. Raport Najwyższej Izby Kontroli z 7 lipca 2025 r. potwierdza te problemy. Mniej niż 2% uczestników warsztatów podejmuje zatrudnienie po zakończeniu terapii. Czas oczekiwania na przyjęcie na warsztaty sięga nawet 3 lat, a braki kadrowe i brak mechanizmu rotacji utrudniają płynne przechodzenie uczestników między warsztatami terapii zajęciowej, zakładami aktywizacji zawodowej i środowiskowymi domami samopomocy. Wnioski są jednoznaczne - system wymaga gruntownej reformy: zwiększenia środków finansowych, poprawy wynagrodzeń kadry, usprawnienia rotacji uczestników oraz utworzenia i rozwoju zakładów aktywizacji zawodowej. Warsztaty terapii zajęciowej stanowią filar wsparcia osób z niepełnosprawnościami, a ich stabilne funkcjonowanie to wyraz troski o godność i samodzielność uczestników. Dlatego dzisiaj z tej mównicy upominam się o tych, którzy sami nie mogą się bronić - o osoby z niepełnosprawnościami, które w pełni zasługują na godne życie i uczestnictwo w życiu społecznym. Dziękuję. Przebieg posiedzenia