Pełna wypowiedź
1 min czytania · podświetlone fragmenty wybrał model jako kluczowe
Formacje te pełnią dziś kluczową rolę w systemie bezpieczeństwa obywateli. Ich praca jest niezwykle odpowiedzialna i co najważniejsze, często traumatyczna. Ochotnicy ci stale uczestniczą w akcjach ratowniczych przy wypadkach drogowych, katastrofach, poszukiwaniach osób zaginionych, a nierzadko mają bezpośredni kontakt ze śmiercią, cierpieniem ludzkim, a nawet zabezpieczają zwłoki. To powoduje ogromne obciążenie psychiczne. W tym miejscu rodzi się poważna dysproporcja i luka w systemie bezpieczeństwa publicznego. Podczas gdy strażacy Państwowej Straży Pożarnej oraz funkcjonariusze innych służb mundurowych objęci są systemem pomocy psychologicznej, strażacy ochotnicy i ratownicy społeczni takiego wsparcia nie posiadają. Jest to przejaw nierównego traktowania osób wykonujących te same, dramatyczne zadania. Państwo, które korzysta z ich poświęcenia, powinno zapewnić im nie tylko środki techniczne, ale również realne wsparcie psychologiczne. Dlatego apeluję o pilne podjęcie działań legislacyjnych i organizacyjnych zmierzających do objęcia tych formacji systemową opieką psychologiczną. Konieczne jest: objęcie ochotników OSP oraz ratowników GOPR i WOPR systemowym wsparciem psychologicznym, podobnym do tego w PSP; utworzenie specjalnego programu finansowanego z budżetu państwa, zapewniającego bezpłatną pomoc psychologiczną; opracowanie standardów debriefingu psychologicznego po szczególnie trudnych interwencjach, aby minimalizować ryzyko wystąpienia zespołu stresu pourazowego (PTSD) wśród ratowników ochotników. Zapewnijmy im bezpieczeństwo psychiczne, by mogli bezpiecznie kontynuować swoją misję służby społecznej. Przebieg posiedzenia