Marek Subocz

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Projekt ustawy ma na celu przyspieszenie procedur, jednak budzi dużo wątpliwości. Wprowadzenie milczącej zgody w sprawach dotyczących zabytków może w praktyce prowadzić do podejmowania działań bez faktycznej oceny ich wpływu na dziedzictwo kulturowe. Zmniejszenie liczby decyzji z dwóch do jednej upraszcza co prawda procedury, ale równocześnie ogranicza dodatkową kontrolę i opiniowanie. Urzędy konserwatorskie, jak państwo wiecie, borykają się z problemami kadrowymi, co stwarza ryzyko, że brak reakcji organu nie będzie wynikał z akceptacji działań, lecz z przeciążenia pracą. Takie rozwiązanie może osłabić skuteczność ochrony zabytków, np. w przypadku inwestycji budowlanych w ich otoczeniu. Proszę powiedzieć, jak zamierzacie zapobiec sytuacjom, w których brak sprzeciwu wynika z niewydolności urzędu, a nie z realnej zgody na dane działania. Czy przeprowadzono ocenę ryzyka dla najcenniejszych zabytków, szczególnie na terenach inwestycyjnych? Czy w najbardziej wrażliwych przypadkach planuje się wprowadzenie obowiązkowych konsultacji ekspertów i organizacji społecznych? Jakie instrumenty nadzorcze i sankcje przewidziano, by zminimalizować potencjalne nadużycia związane z uproszczoną procedurą? Dziękuję. Przebieg posiedzenia