Pełna wypowiedź
1 min czytania · podświetlone fragmenty wybrał model jako kluczowe
Wspominamy Polaków wywiezionych na nieludzką ziemię. Kobiety, mężczyzn, dzieci, całe rodziny - wyrwane nocą z domów, upchane do bydlęcych wagonów, zesłane w głąb Syberii, Kazachstanu, na krańce imperium sowieckiego. Ich jedyną winą było to, że byli Polakami. Nie wrócili wszyscy. Tysiące pozostały na wiecznej straży w syberyjskich śniegach i stepach. Ci, którzy przeżyli, wracali z bliznami - na ciele i w sercu - a mimo to podjęli trud odbudowy ojczyzny. Ich świadectwo uczy nas, że polskość to nie przywilej, lecz zobowiązanie. Dziś, kiedy oddajemy im cześć, stajemy w prawdzie o historii. Mówimy jasno: Sybiracy byli ofiarami zbrodniczej polityki totalitaryzmu. A my mamy obowiązek ocalić ich pamięć od zapomnienia. Wysoka Izbo! Dzień Sybiraka to nie tylko wspomnienie cierpienia. To także lekcja siły, wiary i niezłomności. Niech ich los będzie dla nas wezwaniem do jedności narodowej, do troski o wolność i niepodległość, którą my dziś mamy, a którą oni utracili. Chylę czoła przed Sybirakami i ich rodzinami. Dziękuję im za świadectwo, które prowadzi nas - współczesnych - ku prawdzie i odpowiedzialności za Polskę. Cześć i chwała Sybirakom! Przebieg posiedzenia