Krzysztof Tuduj

Dziękuję. Szanowna Pani Marszałek! Panowie Ministrowie! Państwo Oficerowie! Wysoka Izbo! Najpierw taka refleksja ogólna, żeby przypomnieć kontekst społeczny, ponieważ zmęczenie części dziennikarzy i części polityków może spowodować, że ten kontekst nam ucieka. Jesteśmy cały czas w sytuacji, w której państwo polskie jest poddane bardzo mocnej, silnej presji. Są to i ataki cybernetyczne, i silna presja na granicę, i akty sabotażu, które na szczęście do tej pory się nie udają, a już nie wspomnę o tych nieszczęsnych spadających dronach. W każdym razie nie możemy od bezpieczeństwa odrywać, odwracać uwagi. Teraz taka ogólna rzecz, ale trzeba mieć na względzie, że zanim pójdą w ruch czołgi - oby nigdy, daj Boże, nie poszły - i inny ciężki sprzęt i będzie można mówić o tym strasznym słowie: wojna - oby nigdy nie trzeba było o nim w Polsce mówić - to jest w zwyczaju wschodnich walk od bardzo dawna funkcjonowanie na zasadzie podstępu, na zasadzie różnego rodzaju dokuczliwości, wyszukiwania podatności w systemie bezpieczeństwa. Nie ma co ukrywać: to jest po prostu czas, kiedy nasz system bezpieczeństwa jest testowany. Ogromną rolę odgrywa to, aby bezpieczeństwo wewnętrzne, nasze polskie, było na jak najwyższym poziomie. To jest interes nas wszystkich bez względu na to, jakie są poglądy czy sympatie polityczne. Teraz w tym kontekście oczywiście ciepło trzeba przyjąć tę nowelizację, która wpływa pozytywnie na motywację funkcjonariuszy wymienionych służb. Ciepło trzeba ją przyjąć, ponieważ każde wzmocnienie motywacji żołnierzy i funkcjonariuszy jest nam potrzebne, żeby mogli być zawsze zmotywowani, skupieni na swojej pracy. Natomiast trudno nie zadać pytania, dlaczego znowu jest kontynuacja i żyjemy w państwie resortowym. Dlaczego zapominacie państwo jako reprezentanci rządu o Służbie Więziennej? Czy to jest jakiś rodzaj niechęci politycznej? Trzeba brać odpowiedzialność za państwo, za służby. To jest normalne, że przechodzą z ręki do ręki te służby, z politycznej, w cudzysłowie, ręki do ręki. Nie wolno zapominać o Służbie Więziennej. Oni też muszą być zmotywowani, ci funkcjonariusze. Tak samo Służba Celno-Skarbowa nie jest wymieniona w tej ustawie. Inny minister, tam minister sprawiedliwości, tu minister finansów. I jest kłopot. Dalej, nie ma CBA. Nie ma dzisiaj również z nami przedstawiciela ministra koordynatora, chociaż służby z tego zakresu słusznie są ujęte w tej ustawie. O CBA trzeba dbać. Albo je likwidujcie, albo ma bardzo dobrze funkcjonować. Dlaczego w taki sposób jest traktowane - pogorszenie jakości służby? Naprawdę ten system ma być spójny, dobrze działający, a nie wybiórczy. I wreszcie na koniec o tych, których brakuje. Szanowni państwo, brakuje naszej drogiej Straży Marszałkowskiej. Naszej drogiej, bo ona tutaj dba o nasze bezpieczeństwo. To jest zaledwie niespełna 250 funkcjonariuszy. Mało tego, są tam nawet zabezpieczone środki finansowe na to, żeby ująć Straż Marszałkowską w tym wymiarze. My naprawdę powinniśmy mieć świadomość, że podatności państwa polskiego mogą być różne, włącznie z, niestety - oby nigdy nie - podatnością dotyczącą bezpieczeństwa, polegającą na potencjalnym, możliwym ataku sabotażowym czy terrorystycznym na budynek parlamentu. Podsumowując: oczywiście ta ustawa nie rozwiąże wszystkich problemów. To powinno bardzo mocno wybrzmieć. Nie wybrzmiało z tej mównicy dotychczas. Ona nie rozwiąże wszystkich problemów. Tam jest naprawdę potrzeba bardzo dużo ciężkiej pracy. Ta ustawa jest do przyjęcia, natomiast dołączcie państwo służby, o których wspomniałem. Dziękuję uprzejmie. Przebieg posiedzenia