Maja Ewa Nowak

Asystencja osobista dla osób z niepełnosprawnościami to narzędzie realnego włączenia społecznego, które umożliwia godne życie, samodzielność i aktywny udział w życiu społecznym, zawodowym oraz publicznym. Bez systemowego wsparcia w postaci asystencji osobistej Polska nigdy nie będzie krajem równych szans - a przecież do tego powinniśmy dążyć. W związku z planowanym na dziś posiedzeniem stałego komitetu Rady Ministrów, podczas którego ma zostać rozpatrzony projekt ustawy o asystencji osobistej, proszę o odpowiedzi na następujące pytania. Jakie kwoty zostały zaplanowane w budżecie państwa na rok 2025, rok 2026 i lata kolejne na asystencję osobistą oraz jakie kwoty są przewidywane w kilku kolejnych latach? Drugie pytanie: Czy możliwe jest uzupełnienie projektu ustawy w taki sposób, aby osoby, które rozpoczęły korzystanie z usług asystencji osobistej przed ukończeniem 65. roku życia, mogły kontynuować tę formę wsparcia również po przekroczeniu tego wieku? To rozwiązanie spotkało się z bardzo dużym poparciem w trakcie konsultacji społecznych i byłoby wyrazem troski o bezpieczeństwo oraz ciągłość i stabilność świadczonego wsparcia. I trzecie pytanie: Czy przewidziane są działania mające na celu profesjonalizację zawodu asystenta osobistego w celu podniesienia prestiżu tej profesji i zapewnienia asystentom osobistym stabilnych warunków zatrudnienia, zwłaszcza w kontekście wykonywania zadań na podstawie umów cywilnoprawnych? Wieloletnia praktyka programu wskazuje, że rola asystenta jest niezwykle odpowiedzialna i zasługuje na systemowe wsparcie oraz dobre i stabilne warunki zatrudnienia. Zwracam się jednocześnie z apelem, aby kwestia asystencji osobistej została potraktowana nie jako koszt dla państwa, lecz jako inwestycja w wolność i godność tysięcy obywatelek i obywateli naszego kraju. Dziękuję. Przebieg posiedzenia