Witold Tumanowicz

Zmieniana ustawa została wprowadzona w 1990 r. i od tamtego czasu nie była nowelizowana, oprócz jakichś drobnych korekt. Zatem te przepisy, które nie są adekwatne do obecnych czasów, trzeba bez wątpienia zmienić. Jednym z takich przepisów jest ten dający możliwość podejmowania uchwał przez organy samorządu lekarzy weterynarii przy wykorzystaniu środków porozumiewania się na odległość lub w trybie obiegowym na zasadach określonych przez Krajową Radę Lekarsko-Weterynaryjną. Biorąc pod uwagę, że forma zdalna jest już powszechną formą, bardzo dogodną w wielu sferach życia, rzeczywiście utrzymywanie obowiązku podejmowania uchwał osobiście nie ma uzasadnienia. Podobnie przepisy mówiące o działaniach organów izb lekarsko-weterynaryjnych do czasu ukonstytuowania się nowo wybranych organów to są przepisy porządkujące zasady funkcjonowania samorządów i zdają się być zasadne. Jednak w projekcie tym znalazły się przepisy, których słuszność wzbudza pewne wątpliwości, przede wszystkim pod kątem zachowania wolności wykonywania zawodu lekarza weterynarii. Pojawiają się wątpliwości co do procedury skreślenia lekarza weterynarii z rejestru członków okręgowej izby lekarsko-weterynaryjnej przez prezesa okręgowej rady lekarsko-weterynaryjnej. Obecnie takie skreślenie następuje w drodze uchwały Okręgowej Rady, a skreślenie w drodze decyzji prezesa, który nie jest organem izby i nie ma kompetencji organów kolegialnych, budzi słuszne zastrzeżenia. Dodatkowo wątpliwości wzbudzają przepisy dotyczące wprowadzenia możliwości określenia przez Krajową Radę Lekarsko-Weterynaryjną wymagań i minimalnych standardów w przypadku usług weterynaryjnych. Według intencji projektodawcy będą one niewiążące i będą stanowić jedynie punkt odniesienia. Skoro tak ma być, to wydaje się, że nie ma potrzeby wprowadzania tych standardów ustawą. Mimo tych zastrzeżeń uważamy, że ustawa jest potrzebna i nie będziemy się jej sprzeciwiać. Dziękuję bardzo. Przebieg posiedzenia