Przemysław Czarnek

Szanowni Państwo! 82 lata temu rozpoczęły się tragiczne wydarzenia na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej, w kilku województwach ówczesnej Polski Wschodniej. Ukraińscy nacjonaliści z OUN-UPA rozpoczęli zbrodnię ludobójstwa na narodzie polskim. Zginęło nawet do 200 tys. naszych rodaków, bestialsko pomordowanych, można powiedzieć, męczenników, męczenników za polskość. Od 80 lat ponad 100 tys. z nich dalej spoczywa gdzieś w dołach, w polach, po których jeżdżą traktory, po których jeżdżą pługi i brony, i nie mogą być pochowani tak, jak to powinno być w każdym narodzie chrześcijańskim. Ponad 2 lata temu - w zasadzie to już będą 3 lata - Federacja Rosyjska rozpoczęła bestialski atak na Ukrainę. Zaczęły spadać bomby, które zabijały Ukraińców w wielu miejscach na Ukrainie. Rozpoczął się bardzo trudny czas dla Ukrainy, ale też bardzo trudny czas dla Polski. Przez granicę wschodnią, obok tych miejscowości, w których spoczywają nasi pomordowani rodacy, przechodziły miliony Ukraińców uciekających przed wojną. Te miliony Ukraińców uciekających przed wojną przyjmowane były przez miliony Polaków także stamtąd, z dzisiejszej Polski Wschodniej, którzy dokładnie pamiętają, co się działo na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej 80 lat temu. Nie przeszkadzało to Polakom. Polacy przyjmowali Ukraińców z dwóch powodów: raz, dlatego że są chrześcijanami, dwa, dlatego że Federacja Rosyjska jest wrogo nastawiona także do naszego kraju i w żywotnym interesie każdego Polaka jest to, żeby Ukraina wojny z Rosją nie przegrała. Dlatego Ukrainie pomagamy, w interesie Polski.